Word |
English & Tamil Meaning |
|---|---|
| ஊர்ப்புரட்டு | ūr-p-puraṭṭu n. <id.+. Gross falsehood; பெரும்பொய். (W.) |
| ஊர்ப்புரளி | ūr-p-puraḷi n. <id.+. 1. Tumult, insurrection, general commotion; ஊர்க்குழப்பம். 2. See ஊர்ப்புரட்டு. |
| ஊர்ப்புல் | ūr-p-pul n. <id.+. Creepinggrass, Papyrus pangorei; கோரைவகை. (மூ. அ.) |
| ஊர்ப்புலம் | ūrppulam n. Castor-plant. See ஆமணக்கு. (மூ. அ.) . |
| ஊர்ப்புள் | ūr-p-puḷ n. <ஊர்+. House sparrow, Passer domesticus; ஊர்க்குருவி. (சூடா.) |
| ஊர்மச்சி | ūrmacci n. See ஊமச்சி, 3 (W.) . |
| ஊர்மன்றம் | ūr-maṉṟam n. <ஊர்+. See ஊர்மன்று. . |
| ஊர்மன்று | ūr-maṉṟu n. <id.+. Public gathering place in a village, usu. under a tree; ஊர்ப்பொதுவிடம். |
| ஊர்மானியம் | ūr-māṉiyam n. <id.+. Lands in a village exempted from taxes and set apart for enjoyment by those who perform common village duties; ஊர்ப்பொதுவூழியத்துக்காக விடப்பட்ட மானியநிலம். |
| ஊர்முகம் | ūr-mukam n. <id.+. Battlefield, prob. because it was the open ground in the front of a village; படைகள்பொருமிடம். ஊர் முகத் திறா அலியரோ பெருமநின் றானை (பதிற்றுப். 40, 1). |
| ஊர்வசி | ūrvaci n. <Urvašī. Urvašī, a nymph, celebrated for her superior skill, in dancing; தேவலோகத்து நாடகமகளிரி லொருத்தி. |
| ஊர்வரப்பன் | ūr-varappaṉ n. <ஊர்+வரம்பு. cf. urvāru. Cucumber; வெள்ளரி. (மூ. அ.) |
| ஊர்வலம் | ūr-valam n. <id.+. Procession on festive occasions round a town or village, the course of such processions being such that the village is always to one's right side; ஊர்கோலம். |
| ஊர்வன | ūrvaṉa n. <ஊர்1-. Reptile, creeping things; ஊரும் செந்துக்கள். ஊர்வன நடப்பன பறப்பன (தாயு. பரிபூ. 2). |
| ஊர்வாரி | ūr-vāri n. <id.+ vāri. Public drain off a town or village; ஊர்ச்சலதாரை. ஊர் வாரி நீரிலே உடம்பு தூய்மைபெறுதற்குக் குளித்துத் த்திளைத்ததனேடொக்கும் (பழ. 98, உரை). |
| ஊர்வாரியம் | ūr-vāriyam n. <id.+. Village Committee; கிராமசபை. (I.M.P.N.A. 40.) |
| ஊர்விருத்தம் | ūr-viruttam n. <id.+. Eulogistic poem describing the town off the hero in ten viruttam verses; தலைவனூரை விருத்தச் செய்யுள் பத்தினார் சிறப்பிக்கும் பிரபந்தவகை. (இலக். வி. 853.) |
| ஊர்வெண்பா | ūr-veṇpā n. <id.+. Eulogistic poem describing the town of the hero, in ten veṇpā verses; தலைவனூரை வெண்பாப் பத்தினாற் சிற்றப்பிக்கும் பிரபந்தவகை. (வெண்பாப். செய்யு. 22.) |
| ஊரண்டினார் | ūr-aṇṭiṉār n. <id. +. Spurge, as growing near the village. See கள்ளி. (மலை.) . |
| ஊரணி | ūraṇi n. Dial. var. of ஊருணி. . |
| ஊரப்பார் - த்தல் | ūra-p-pār- v. tr. <ஊர்1-+. To put in motion; to cause to move or pass away a poison, by a magician; விஷமுதலியன போக்குதல். (W.) |
| ஊரல் | ūral n. <id. 1. Creeping thing; ஊர்வது. (W.). 2. Shell-fish; 3. A water-bird; 4. Itching sensation; 5. Erruptive patch on the skin; 6. Ringworm, tinea circinata; 7. Greenness, moistness, as of a vegetable quivering by drying; |
| ஊரவர் | ūravar n. <ஊர் Inhabitants of a village or town; ஊரார். ஊரவர்கௌவை யெருவாக (குறள், 1147.) |
| ஊரற்புண் | ūraṟ-puṇ n. <ஊரல்+. Raw wound, unhealed wound; ஆறாப்புண். (W.) |
| ஊரன் | ūraṉ n. <ஊர். Chief of an agricultural tract; மருதநிலத்தலைவன். தண்டுறையூரனை (ஐங்குறு. 88). |
| ஊரா | ūr-ā n. <id.+ ஆ. Village cow; ஊர்ப் பசு. ஊரா மிலைக்கக் குருட்டா மிலைக்கும் (திவ். இயற். திருவிருத். 94). |
| ஊராட்சி | ūr-āṭci n. <id.+. 1. Administration of a village; ஊராளுகை. 2. An ancient tax; |
| ஊராண்மை | ūr-āṇmai n. <id.+. 1. Commanding influenc in a locality; ஊரையாளுந் தன்மை. 2. Generosity, benignity; 3. Great, wonderful performance; 4. Military expedition, campaign; |
| ஊராநற்றேர் | ūrā-naṟṟēr n. <ஊர்- + ஆ neg.+. Aerial car, so called because it is a car that does not run on the ground; ஆகாய விமானம். ஊரா நற்றே ரோவியப்படுத்து (மணி. 6, 39). |
| ஊராமை | ūr-āmai n. <ஊர்-+. Ovarian tumour; ஸ்திரீகளுக்கு நாதாசயத்திலுண்டாகுங் கட்டி. (பைஷஜ. 241.) |