Word |
English & Tamil Meaning |
|---|---|
| ஊமைவெயில் | ūmai-veyil n. See ஊமைக் கோட்டான்வெயில் . |
| ஊய் - தல் | ūy- 4 v. intr. cf. ஊசு- To be overripe; to deteriorate; to decay; பதனழிதல். (யாழ், அக,) |
| ஊர் 1 - தல் | ūr- 4 v. [M. ūr.] intr. 1. To move slowly; to creep, as an infant; to crawl, as a snake; நகர்தல். நந்தூரும் புன்னாட்டின் (பாரத. கிருட்டிண. 11). 2. To spread, circulate, as blood; to extend over a surface, as spots on the skin; 3. To flow, as juice from the sugarcane; 4. To come to close quarters; 5. To be unloosed, relaxed; 6. To itch; 1. To mount; 2. to ride, as a horse; to drive, as a vehicle; |
| ஊர் 2 - த்தல் | ūr- 11 v. tr. caus. of ஊர்1-. To suck; ஊற்றுதல். ஊர்த்துயி ருன்னை யுண்ண (சீவக. 2286). |
| ஊர் 3 | ūr n. <ஊர்1- 1. Going, riding; ஊர்கை. ஊருடைத்திண்புரவியுலைத்தனள் (சேதுபு. தேவி. 43). 2. [T. Tu. ūru, K. M. ūr.] Village, town, city; 3. Place; 4. Resident population; 5. Halo round the sun or moon; |
| ஊர்க்கணக்கன் | ūr-k-kaṇakkaṉ n. <ஊர்+. Village accountant; கிராமக்கணக்கன். |
| ஊர்க்கதை | ūr-k-katai n. <id.+. Colloq. 1. Romour, country talk; ஊர்ப்பேச்சு. 2. Gossip; |
| ஊர்க்கலகம் | ūr-k-kalakam n. <id.+. 1. Village quarrel; ஊரிலுண்டாகுங் கலகம். 2. General insurrection; |
| ஊர்க்கலாபம் | ūr-k-kalāpam n. <id.+. Insurrection; சனங்கட்குளுண்டாகுங் கலகம். (W.) |
| ஊர்க்கழஞ்சி | ūr-k-kaḻaci n. <id.+. An ancient tax; ஒரு பழையவரி. (T. A. S. I, 165.) |
| ஊர்க்கழஞ்சு | ūr-k-kaḻacu n. <id.+. See ஊர்க்கழஞ்சி. (S.I.I. ii, 425.) . |
| ஊர்க்கற்செம்மை | ūr-k-kaṟ-cemmai n. <id.+. Refinedness, as of gold; புடமிட்ட நிலை. (I. M. P. Cg. 1027.) |
| ஊர்க்காறுபாறு | ūr-k-kāṟupāṟu n. <id.+. Management of the public affairs of a village or town; ஊர்விசாரணை. |
| ஊர்க்குருவி | ūr-k-kuruvi n. <id.+. House sparrow, Passer domesticus; அடைக்கலக் குருவி. (திவா.) |
| ஊர்க்குறவர் | ūr-k-kuṟavar n. <id.+. Section of the Kuṟava caste who have given up their nomadic life and have settled themselves in villages; திரியும் வழக்கத்தை விட்டு ஓர் ஊரிலிருந்து வாழும் குறவர். |
| ஊர்க்கூட்டம் | ūr-k-kūṭṭam n. <id.+. Village crowd, gathering of people; ஊரிலுள்ளார் கூடுங் கூட்டம். |
| ஊர்க்கொள்ளை | ūr-k-koḷḷai n. <id.+. 1. Robbery in a town by a gang of robbers, dacoity; ஊரில் நடக்குங் கொள்ளை. 2. Extortion by the headman of a village; |
| ஊர்க்காவல் | ūr-kāval n. <id.+. Village watchman; தலையாரி. (I. M. P. Tj. 76.) |
| ஊர்க்கூடு - தல் | ūr-kūṭu- v. intr. <id.+. To throng in a body, as all the villagers for any common purpose; ஊரார் திரளுதல். ஊர் கூடிச் செக்குத்தள்ளுதல்போல. |
| ஊர்கொலை | ūr-kolai n. <id.+. (Purap.) Theme of the slaughter off herdsmen by the enemy before capturing the cows; பகைமேற்செல்வோர் நிரைகொள்ளுமுன் நிரைகாவலரைக்கொல்லும் புறத்துறை. முற்றியவூர்கொலை (தொல். பொ. 58). |
| ஊர்க்கொள்(ளு) - தல் | ūr-ko- v. intr. <id.+. 1. To have a halo, as the sun or moon; பரிவேடித்தல். (திருக்கோ. 262, உரை.) 2. To shine in its fulness, as the moon; |
| ஊர்கோலம் | ūr-kōlam n. <id.+. Procession on festive occasions; ஊர்வலம் வருகை. Colloq. |
| ஊர்கோள் | ūr-kōḷ n. <id.+. Halo round the sun or moon; பரிவேடம். கூட்டழற் கதிரை யூர்கோள் வளைத்தவா (சீவக. 1136). |
| ஊர்ச்சிதப்படு - தல் | ūrccita-p-paṭu- v. intr. <ūrjita+. To be confirmed, as in an appointment; to be ratified, as an arrangement; ஸ்திரப்படுதல். |
| ஊர்ச்சிதம் | ūrccitam n. <ūrjita. 1. Confirmation, ratification; ஸ்திரம். 2. Importunity; compulsion; |
| ஊர்ச்சுற்று | ūr-c-cuṟṟu n. Dial. var. of உகிர்ச்சுற்று Whitlow; நகச்சுற்று. ஊர்ச்சுற்றின் மேலே உரல்விழுந்ததுபோல். |