Word |
English & Tamil Meaning |
|---|---|
| ஊமற்கச்சி | ūmaṟ-kacci n. <ஊமல்+. Half of a dried palmyra nut; உலர்ந்த பனங்கொட்டையின் பாதி. (W.) |
| ஊமற்கரி | ūmaṟ-kari n. <id.+. Charcoal made of palmyra nuts, used by blacksmiths; பனங்கொட்டைக்கரி. (J.) |
| ஊமன் | ūmaṉ n. <ஊம். [M. ūman.] 1. Dumb man; ஊமையன். ஊமன்கண்டகனா (திரிகடு. 7). 2. Owl; 3. A kind of big owl; |
| ஊமாண்டி | ūm-āṇṭi n. <ஊமன்+ஆண்டி. 1. Bugbear; பூச்சாண்டி. (J.) 2. Play among children, to frighten each other; |
| ஊமாண்டிகாட்டு - தல் | ūmāṇṭi-kāṭṭu- v. intr. <ஊமாண்டி+. To frighten children with a bugbear; பிள்ளைகளைப் பயமுறுத்துதல். (J.) |
| ஊமிள் | ūmiḷ n. A common way-side weed. See சிறுபூளை. (மலை.) |
| ஊமெனல் | ūm-eṉal n. Onom. expr. signifying assent, attentiveness; சம்மத கவனங்களின் குறிப்பு. |
| ஊமை | ūmai n. <ஊம். [K. ūme, M. ūma.] 1. Dumbness; மூங்கைத்தன்மை. கூன்செவி டூமை (திருவிளை. எல்லாம். 10). 2. Dumb person; 3. Dullness of sound, as in a coin that has no proper ring; 4. An ancient war drum; 5. Mongoose; |
| ஊமைக்கட்டி | ūmai-k-kaṭṭi n. <ஊமை+. 1. Blind boil, boil that does not gather to a head; முகங்கொள்ளாத சிலந்திக்கட்டி. Colloq. 2. Mumps; |
| ஊமைக்கணவாய் | ūmai-k-kaṇavāy n. <id.+. Species of cuttlefish, Octapis vulgaris; மீன்வகை. (W.) |
| ஊமைக்காய் | ūmai-k-kāy n. <id.+. Fruit that has no seed, as a withered palmyra fruit; பருப்பற்றகாய், Loc. |
| ஊமைக்காயம் | ūmai-k-kāyam n. <id.+. Internal injury from blows that do not produce any visible wound on the skin; முரட்டடியால் வெளிக்குக் காயந்தெரியாது உண்டான உள்வீக்கம். Colloq. |
| ஊமைக்கிளாத்தி | ūmai-k-kiḷātti n. <id.+. Trigger-fish, buff in colour, Monocanthus scriptus; கடல்மீன்வகை. |
| ஊமைக்கூறன் | ūmai-k-kūṟaṉ n. <id.+. Inarticulate sounds uttered by a dumb person; ஊமையன்பேச்சு. ஊமைக்கூறனாகக் கூப்பிடுவது (ஈடு, 2, 1, 3). |
| ஊமைக்கோட்டான் | ūmai-k-kōṭṭāṉ n. <id.+. 1. A large species of owl; கோட்டான். 2. One who merely states or blinks and gives no answer, like an owl; |
| ஊமைக்கோட்டான்வெயில் | ūmai-k-kōṭṭāṉ-veyil n. <id.+. Clouded but scorching sunshine; மேகமூட்டத்தில் உறைக்கும் வெயில். Loc. |
| ஊமைச்சி | ūmaicci n. <id. 1. Dumb woman; ஊமைப்பெண். 2. Trunk-fish, light brown, Ostracion cornutus; 3. Cockle, Cardium edule; |
| ஊமைச்சொறி | ūmai-c-coṟi n. <id.+. Diseased state of skin marked by violent itching, Prurigo; சொறிவகை. |
| ஊமைத்தசும்பு | ūmai-t-tacumpu n. <id.+. Earthen pot which is without a mouth, but is porous to absorb water; வாயில்லாத் குடம். ஊமைத்தசும்புள் நீர் நிறைந்தாற்போல ஆனந்தமயமான ஒளி மாணாக்கர்க்கு நிறைதலின் (திருமுரு. 112, உரை). |
| ஊமைத்தேங்காய் | ūmai-t-tēṅkāy n. <id.+. 1. Coconut in which the milk does not sound when shaken; நீராடாத் தேங்காய். (W.) 2. Coconut that is useless, having no kernel; |
| ஊமைப்பயில் | ūmai-p-payil n. <id.+. Gestures or signs used in conversing with dumb persons; ஊமையின் சைகை. (W.) |
| ஊமைமணி | ūmai-maṇi n. <id.+. Tonguless bell; நாக்கில்லாத மணி. ஊமைமணி யாட்டுகினு மோசை யொழிந்தாற்போல் (ஒழிவி. துறவு. 9). |
| ஊமையன் | ūmaiyaṉ n. <id. Dumb, speechless man; மூங்கையான். |
| ஊமையெழுத்து | ūmai-y-eḻuttu n. <id.+. 1. Consonant, being mute; மெய்யெழுத்து. (W.) 2. The mystic sylable Om; |
| ஊமைவிளையாட்டு | ūmai-viḷaiyāṭṭu n. <id.+. A play among children in which they imitate a dumb person; பிள்ளைவிளையாட்டுவகை. (W.) |
| ஊமைவீக்கம் | ūmai-vīkkam n. <id.+. Contusion, swelling on account of a bruise; அடியினால் வெளிக்குக் காயந்தெரியாது உண்டாகும் வீக்கம். |