Word |
English & Tamil Meaning |
|---|---|
| ஊதுகட்டி | ūtu-kaṭṭi n. <id.+. Silver of the purest kind; சொக்கவெள்ளி. Loc. |
| ஊதுகணை | ūtu-kaṇai n. <id.+. A wasting disease of childhood, Tabes mesenterica; கணைநோய் வகை. |
| ஊதுகரப்பான் | ūtu-karappāṉ n. <id.+. An eruptive disease of children, resulting from bad humours in the system and attended with swelling of the body; குழந்தைகளுக்கு வரும் கரப்பானோய்வகை. (மூ. அ.) |
| ஊதுகாமாலை | ūtu-kāmālai n. <id.+. Jaundice with dropsy; காமாலைநோய்வகை. ஊதுகாமாலை சோகை (திருப்பு. 790) |
| ஊதுகுழல் | ūtu-kuḻal n. <id.+. 1. Musical pipe; ஊதும் இசைக்குழல். 2. Blow-pipe; |
| ஊதுகொம்பு | ūtu-kompu n. <id.+. Horn, used as a trumpet; கொம்புவாத்தியவகை. (திவா.) |
| ஊதுசுருட்டை | ūtu-curuṭṭai n. <id.+. Variety of Echis Carinata, swelling carpet-snake the bite of which causes swelling; சுருட்டைப் பாம்பு வகை. (M.M.) |
| ஊதுமாக்கூழ் | ūtu-mā-k-kūḻ n. <id.+. Kind of pasty pudding; ஒருவகை யுணவு. (J.) |
| ஊதுமாந்தம் | ūtu-māntam n. <id.+. Abdominal swelling brought on by indigestion, a disease of children; குழந்தைகளுக்கு மாந்தத்தால் வயிறு விம்மும் நோய். ஊதுமாந்தம்விட் டோடுவ துண்மையே (பலவா. 218). |
| ஊதுவத்தி | ūtu-vatti n. <U. ūd+. Incence stick, joss stick; வாசனைச்சரக்குத் தீற்றியகுச்சி. |
| ஊதுவழலை | ūtu-vaḻalai n. <ஊது-+. Kind of brown snake, Lycodontotae; ஒருவகைப் பாம்பு. |
| ஊதுவாரம் | ūtu-vāram n. <id.+vāra. In plain language, meltable day of the week; the Tamil word veḷḷi connoting the metal silver as well as the planet Venus, a periphrastic method of denoting silver; வெள்ளி. (மூ.அ.) |
| ஊதுவிரியன் | ūtu-viriyaṉ n. <ஊது-+. Kind of viper, whose bite causes swelling of the whole body, Viperidae; தீண்டுவதனால் உடம்பை வீங்கச்செய்யும் ஒருவகை விரியன்பாம்பு. |
| ஊதுவெள்ளி | ūtu-veḷḷi n. <id.+. See ஊதுகட்டி. . |
| ஊதை | ūtai n. <id. 1. Wind; gale; காற்று. (திவா.) 2. Cold wind; 3. Rheumatism; |
| ஊதைக்காற்று | ūtai-k-kāṟṟu n. <ஊதை+. See ஊதற்காற்று. . |
| ஊந்து | ūntu n. Cardamom husk; கச்சோலம். (W.) |
| ஊம் | ūm n. Onom. Dumbness, from its being the ordinary ejaculation of a dumb person; ஊமை. ஊமுஞ் செவிடும் (மணி. 12, 97). |
| ஊம்பு - தல் | ūmpu- 5 v. tr. <cumb. [M. ūmbu.] To suck; சப்புதல். விழிகட்பேய் புண்ணளைந்து கையூம்பப் போர்மணலூர் வென்றதே (Insc.: செந். பத். 6, 11). |
| ஊமச்சி | ūmacci n. <ஊம். 1. Dumb woman; she who is dumb; மூங்கைப்பெண். 2. Roman Snail, Helix pomatia; 3. Common cockle, Cordium edule; |
| ஊமணாமூஞ்சி | ūmaṇā-mūci n. <ஊமணை+. Colloq. 1. Stupid, sullen, pouting person; one with an ugly or forbidding countenance; பொலிவற்ற முகமுள்ளவ-ன்-ள். 2. One who is unable to speak with ease; |
| ஊமணை | ūm-aṇai n. <ஊம்+ prob. அணை1- (W.) 1. One unable to speak freely; பேசுந்திற மற்றவ-ன்-ள். 2. That which is defective, misshapen, clumsily made; |
| ஊமணைச்சட்டி | ūmaṇai-c-caṭṭi n. <ஊமணை+. Half baked earthen pot, misshapen and easily broken; சூளையில் நன்றாய் வேகாதசட்டி. (J.) |
| ஊமணைச்சி | ūmaṇaicci n. <id. She who is ugly; அழகற்றவள். (J.) |
| ஊமணையன் | ūmaṇaiyaṉ n. <id. He who is ugly; அழகற்றவன். (J.) |
| ஊமணையுரல் | ūmaṇai-y-ural n. <id.+. Mortar that is not well formed in its waist; நடுப்பாகம் ஒழுங்காய்ச் செய்யப்படாத உரல். (W.) |
| ஊமத்தங்கூகை | ūmattaṅ-kūkai n. prob. <ஊம்+அத்து+அம்+. A species of a very large size owl; கோட்டான்வகை. (W.) |
| ஊமத்தம் | ūmattam n. <un-matta. See ஊமத்தை. (திவா.) . |
| ஊமத்து | ūmattu n. <id. See ஊமத்தை. . |
| ஊமத்தை | ūmattai n. <un-matta. 1. Thorn-apple, l. sh., Datura; செடிவகை. (திவா.) 2. White flowered thorn-apple. See வெள்ளூமத்தை. 3. Purple stramony. See கருவூமத்தை. |
| ஊமல் | ūmal n. Dried hollow shell of the palmyra seed after it has been put into the ground and has struck root; கிழங்குகழிந்த பனங்கொட்டை. (J.) |