Word |
English & Tamil Meaning |
|---|---|
| ஊடுபற்று - தல் | ūṭupaṟṟu- v. intr. <id.+. To burn within the hollow or bowl of an open lamp, as the wick when the oil is out; உள்ளே பற்றி யெரிதல். (W.) |
| ஊடுபோக்கு 1 - தல் | ūṭu-pōkku- v. <id.+.(W.) tr. To run through, cause to pass through; -intr. To decide between parties, settle amicably; இடையே போகச்செய்தல். வழக்குத்தீர்த்தல். |
| ஊடுபோக்கு 2 | ūṭu-pōkku n. <id.+. 1. Passing through, as a jungle, a crowd; ஊடு செல்லுகை. ஆளிகள் ஊடுபோக்கற் நிமிர்த்து (திருக்கோ. 151, உரை). 2. An ancient tax; |
| ஊடுருவு - தல் | ūṭuruvu- v. intr. <id.+. To penetrate, pierce, as weapons; இடையுருவிச் செல்லுதல். நெற்றிதொறு மோரொரு வடிக்கணை யூடுருவ (பாரத. இரண்டாம்பொ. 26). |
| ஊடூடே | ūṭūṭē adv. <id. + ஊடு+. 1. Here and there, irregularly interspersed; இடை யிடையே. 2. There and then; |
| ஊடேவிழு - தல் | ūṭē-viḻu- v. intr. <id.+. To come between, rush into the midst, interfere; நடுவிற்பிரவேசித்தல். Colloq. |
| ஊடை | ūṭai n. <id. [M. ūda.] Woof; ஆடையின் குறுக்கிழை. (W.) |
| ஊடையம் | ūṭaiyam n. Ditch round a fort or a camp; நீரரண். (W.) |
| ஊண் | ūṇ n. <உண்-. 1. Eating; உண்கை. பாத்தூண் மரீஇயவனை (குறள், 227.) 2. [M. ūṇ.] Food; 3. Experience of joys and sorrows by the soul, as the inevitable fruits of karma; |
| ஊண்சாலை | ūṇ-cālai n. <id.+. Choultry where food is distributed gratis; அன்ன சாலை. (பிங்.) |
| ஊண்டழல் | ūṇ-ṭaḻal n. <id.+ தழல். Power of disgesting food, lit. food-fire; உதாரக்கினி. ஊண்டழல் வெறுக்கும்வண்ண மூட்டுவம் (பிரபுலிங். ஆரோகண. 40). |
| ஊண்பாக்கு | ūṇ-pākku n. <id.+. Betel and nut taken after a meal, dist. fr. வீண்பாக்கு; உண்டபின் தின்னும் வெற்றிலைபாக்கு. ஊண்பாக்கொழிய வீண்பாக்காகாது. |
| ஊணம் | ūṇam n. <Hūṇa. Name of the country of the Huns; ஒரு தேசம். ஊணநாட்டோரூரின் (ஞானவா. காதிக. 7). |
| ஊணன் 1 | ūṇaṉ n. <id. Hun, barbarian; ஊணதேசத்தான். |
| ஊணன் 2 | ūṇaṉ n. <ஊண். Glutton; மிகவுண்போன். ஊணன் கருமமிழந்தான். (W.) |
| ஊணா | ūṇā n. Common Indian linden, m. tr., Grewia tiliaefolia; சடைச்சிமரம். (L.) |
| ஊணி | ūṇi n. <உண்-. One who eats; உணவுகொள்பவ-ன்-ள். காளவிடமூணி (திருப்பு. 69). |
| ஊத்தங்காய் | ūttaṅ-kāy n. <ஊது-+. Green unripe fruit buried to ripen, as plantains; புதைத்துப் பழுக்கவைத்த காய். Loc. |
| ஊதாட்டம் | ūtāṭṭam n. prob. <ஊது-+தடம். Fire for melting metal; உலோகங்களை யுருக்கவைக்குந் தழல். Loc. |
| ஊத்தப்பம் | ūttappam n. <ஊது-+அப்பம். Kind of raised flour cake; தோசை வகை. |
| ஊத்தம் | ūttam n. <id. 1. [T. ūda.] Swelling, Puffing up of the limbs or body; வீக்கம். அவன் உடம்பு ஊத்தமாயிருக்கிறது. 2. Burial of green unripe fruits to ripen; |
| ஊத்தாம்பிள்ளை | ūttām-piḷḷai n. <id.+ prob. பேழை. Bladder; மூத்திரப்பை. (இங்வை. வைத். 43.) |
| ஊத்தாம்பெட்டி | ūttām-peṭṭi n. <id.+. See ஊத்தாம்பிள்ளை. . |
| ஊத்து | ūttu n. ஊது-. [M. ūttu.] 1. Blowing a musical instrument; ஊதுகை. ஓர் ஊத்து ஊதினான். 2. Sound of a wind instrument; 3. Swelling of body; |
| ஊத்தை | ūttai n. prob. ஊழ்-. 1. Dirt, impurity, filth, excerment, excretion; that which is ceremonially unclean, as catamenia; அழுக்கு. ஊத்தைக் குழியி லமுதம் பாய்வதுபோல் (திவ். பெரியாழ். 4, 6, 10). |
| ஊத்தைகழல்(லு) - தல் | ūttai-kaḻal- v. intr. <ஊத்தை+. To come off, as dirt from a vessel; அழுக்கு வெளியேறுதல். (W.) |
| ஊத்தைகுடியன் | ūttai-kuṭiyaṉ n. <id.+. A goblin; ஒரு பிசாசம். (யாழ். அக.) |
| ஊத்தைச்சீலை | ūttai-c-cīlai n. <id.+. (W.) 1. Dirty cloth or clothes; அழுக்குச்சீலை. 2. Catamenial cloth; |