Word |
English & Tamil Meaning |
|---|---|
| ஊட்டு 2 | ūṭṭu n. <>ஊட்டு-. [K. Tu. ūṭa, M. ūṭṭu.] 1. Feeding; உண்பிக்கை. ஊட்டயர்வார் (சீவக. 928). 2. Food; 3. Morsel given to a child or a sick person; |
| ஊட்டுக்கன்று | ūṭṭu-k-kaṉṟu n. <>id.+. Sucking calf; பால் குடிக்குங் கன்று. (W.) |
| ஊட்டுணை | ūṭṭuṇai n. Shaking of the head caused by old age; தலையாட்டம். (R.) |
| ஊட்டுந்தாய் | ūṭṭun-tāy n. <>ஊட்டு-+. Forster-mother, one of ai-vakai-t-tāyar, q.v.; ஐவகைத்தாயரு லொருத்தி. (பிங்.) |
| ஊட்டுப்புரை | ūṭṭu-p-purai n. <>id.+. [M. ūṭṭupura.] Rest-house in the kērala country in S. India where Brāhmans are given free feeding; கேரளதேசத்தில் பிராமணர்க்கு உணவளிக்குஞ் சாலை. |
| ஊட்டுமற - த்தல் | ūṭṭu-maṟa- v. intr. <>id.+. To be weaned, as a calf; கன்று பால்குடி மறத்தல். |
| ஊட்டுவான் | ūṭṭuvāṉ n. <>id. One who prepares food;cook; சகையற்காரன். அவர்பா லூட்டுவான் றனைவிட்டார் (பெரியபு. திருநாவுக். 55). |
| ஊடகம் | ūṭakam n. cf. ஊடன். A marine fish, silvery; Gerres filamentosus; கடல்மீன் வகை. |
| ஊடரம் | ūṭaram n. <>ūṣara. Saline soil; உவர் நிலம். (சங். அக.) |
| ஊடல் | ūṭal n. <>ஊடு-. (ākap.) Love quarrel, between husband and wife, arising from jealousy, appropriate to the agricultural tracts, one of five uri-p-poruḷ, q.v.; மருதத்திணைய் னுரிப்பொருளுள் ஒன்றாகிய புலவி. (நம்பியகப். 25.) |
| ஊடலுவகை | ūṭal-uvakai n. <>id.+. Pleasure derived from reunion after sulking, from temporary variance and huff between husband and wife; புலவியின்பின் கூடலால் நிகழும் மகிழ்ச்சி. (குறள், 133, அதி.) |
| ஊடறு - த்தல் | ūṭaṟu- v. tr. <>ஊடு+அறு2-. 1. To cut through, cleave, sunder, pierce, as an arrow; to force one's way through; ஊடுருவுதல். உலகூடறுத்து (திருவாச. 42, 9). 2. To decide between parties, settle amicably; |
| ஊடன் | ūṭaṉ n. cf. ஊடகம். A fresh water fish, Gerres; மீன்வகை. |
| ஊடாட்டம் | ūṭāṭṭam n. <>ஊடாடு-. [M. ūṭāṭṭam.] Frequent communion, intercourse; பலகாற் பயிலுகை. |
| ஊடாடு - தல் | ūṭāṭu- v. intr. <>ஊடு+ஆடு- [M. ūdādu.] 1. To move about, go among; நடுவே திரிதல். ஊடாடு பனிவாடாய் (திவ். திருவாய். 1. 4, 9). 2. To frequent, move about very often; 3. To be familiar; to get into close intimacy; 4. To come in contact, get into touch; 5. To make supreme effort; |
| ஊடான் | ūṭāṉ n. cf. ஊடன். 1. A marine fish, silvery; Gerres filamentosus; ஊடக மீன். 2. A marine fish, silvery, Pristipoma furcatum; |
| ஊடு 1 | ūṭu n. [M. ūdu.] 1. The middle; that which comes between; நடு. ஊடாடு பனிவாடாய் (திவ். திருவாய். 1, 4, 9). 2. Waist; 3. Woof, thread woven across the warp; |
| ஊடு 2 - தல் | ūṭu- 5 v. intr. 1. To feign displeasure, as a wife for her husband or vice versa in order to enhance his or her affection; to be sulky; to refuse caresses; புலத்தல். ஊடுதல் காமதிற் கின்பம் (குறள், 1330). 2. To be impatient, to show resentment; |
| ஊடுசாகுபடி | ūṭu-cākupaṭi n. <>ஊடு+. Cultivating by mixing two kinds of grain in a seedbed and planting the seedlings indiscriminately; இருவகைத்தானியங்களைக் கலந்து பயிரிடுகை. (G. Tj. D. i, 93.) |
| ஊடுசெல்(லு) - தல் | ūṭu-cel- v. intr. <>id.+. To pass through; நடுவிற்போதல். உடைகப்பல் கப்பலாய்த் திரையாழி யூடுசெலுமோ (தாயு. சுகவா. 11). |
| ஊடுதட்டு | ūṭu-taṭṭu n. <>id.+ தட்டு-. Snatching away something as gain, aften illegally, as by interfering while to people are quarrelling amongst them; இருவர்காரியத்தின் இடையிற்புகுந்து பெற்ற சம்பாத்தியம். Loc. |
| ஊடுதாக்கு - தல் | ūṭu-tākku- v. <>id.+. intr. (W.). To oppose with firmness, stand resolutely; -tr. To compare two things with regard to their relative strength; பின்னிடாமல் எதிர்த்து நிற்றல். இரண்டு பொருள்களின் வலிமையை யொப்பிடுதல். |
