Word |
English & Tamil Meaning |
|---|---|
| உரிப்பொருள் | uri-p-poruḷ n. <id.+. (Akap.) That distinctive erotic mood in love appropriate to each of the five tracts of land; ஐந்திணைகட்கு உரியனவான புணர்தல், பிரிதல், இருத்தல், ஊடல், இரங்கல்களும் அவற்றின் நிமித்தங்களும். (நம்பியகப்.25.) |
| உரிமை | urimai n. 1. Ownership, proprietorship; உரித்தாந்தன்மை. 2. That which is owned; 3. Claim for right of possession; 4. Wife; 5. Slave, dependant, acquisition; 6. The services of a bondservant; 7. Duty, obligation; 8. Disposition, nature, quality; 9. Love, affection, tender regard; 10. Privilege of intimacy, liberty on the ground of friendship; 11. Liberty; |
| உரிமைக்கஞ்சி | urimai-k-kaci n. <உரி-மை+. 1. Conjee poured into the mouth of a dying person as the last token of love and respect; சாகுந்தருணத்திலுள்ளவனுக்குக் கடைசியாக இனத்தார் வார்க்கும் அன்னப்பால். (J.) 2. Food served to the relations of a person on the day of his death by the members of his family; |
| உரிமைக்கட்டு | urimai-k-kaṭṭu n. <id.+. 1. Consanguinity that allows marriage between the two; விவாகத்திற்குரிய இனமுறைச்சம்பந்தம். (W.) 2. Preservation of one's rights as a relative; |
| உரிமைக்கடன் | urimai-k-kaṭaṉ n. <id.+. (W.) 1. Obligation, as that of a son to support his parents; உரிமைபற்றிச்செய்யுங் கடமை. 2. Duties and obligations of near relations to perform funeral rites and to show respect to a deceased person; |
| உரிமைக்கலியாணம் | urimai-k-kaliyā-ṇam n. <id.+. Marriage within the prescribed degrees of consanguinity; இனத்திற்செய்யும் விவாகம். (W.) |
| உரிமைக்காணி | urimai-k-kāṇi n. <id.+. Inherited land; பாத்தியதையாற் கிடைத்தநிலம். (W.) |
| உரிமைக்காரன் | urimai-k-kāraṉ n. <id.+. 1. Heir, claimant to a property; சொத்துக்குப் பாத்தியஸ்தன். 2. Responsible relative, natural guardian; |
| உரிமைகொண்டாடு - தல் | urimai-koṇ-ṭāṭu- v. intr. <id.+. To claim kinship or friendship; பாத்தியதை கொண்டாடுதல். |
| உரிமைச்சுற்றம் | urimai-c-cuṟṟam n. <id.+. Retinue of slaves; அடிமைத்திரள். உரிமைச் சுற்றமொ டொருதனி புணர்க்க (சிலப்.2, 88). |
| உரிமைச்சோறு | urimai-c-cōṟu n. <id.+. See உரிமைக்கஞ்சி. (W.) . |
| உரிமைசெப்பு - தல் | urimai-ceppu- v. intr. <id.+. To negotiate a marriage; மணம்பேசுதல். துறைவற்குரிமைசெப்பினர் (குறுந். 351). |
| உரிமைசெய் - தல் | urimai-cey- v. intr. <id.+. 1. To discharge one's duties; கடமை செலுத்தல். (W.) 2. To do the duties of a servant; 3. To perform obsequies; |
| உரிமைத்தத்துவம் | urimai-t-tattuvam n. <id.+. (J.) 1. Right or letters of administration to the estate of a deceased person; இறந்தவருடைய சொத்தைக் காக்க நீதிபதியிடம்பெறும் அதிகாரம். 2. Right of guardianship, as of a minor or a person of unsound mind; |
| உரிமைப்பள்ளி | urimai-p-paḷḷi n. <id.+. Queen's apartments; அந்தப்புரம். உரிமைப் பள்ளியும் விரிபூஞ் சோலையும் (சிலப். 27, 19). |
| உரிமைப்பாடு | urimai-p-pāṭu n. <id.+. Obligation, duty; உரிய கடமை. (W.) |
| உரிமைப்பிள்ளை | urimai-p-piḷḷai n. <id.+. Adopted child, who is entitled to the property of the adopter; சுவீகாரபுத்திரன். (W.) |
| உரிமைப்பெண் | urimai-p-peṇ n. <id.+. 1. Girl in the proper degree of consanguinity to be taken in marriage; விவாகத்திற்குரிய முறைமையுடையவள். (W.) 2. Girl married because of her relationship to the bridegroom, opp. to பெருமைப்பெண்; |
| உரிமைப்பாராட்டு - தல் | urimai-pārāṭṭu- v. intr. <id.+. See உரிமைகொண்டாடு-. . |
| உரிமைமண் | urimai-maṇ n. <id.+. Earth thrown into the grave by near relatives of the deceased, at a funeral; சவக்குழியில் இனத்தார்போடும் மண். (J.) |