Word |
English & Tamil Meaning |
|---|---|
| உரலாமணக்கு | ural-āmaṇakku n. <id.+. Species of castor-plant; ஆமணக்கு வகை. உரலாமணக்குக்கு . . . குன்மமும்போம் (பதார்த்த. 248). |
| உரவக்காடு | urava-k-kāṭu n. <உரவு+. Permanent hill cultivation, dist. fr. புனக்காடு; மலையில் நிலையாகச்செய்யும் விவசாயம். (G. S. A. D. 333.) |
| உரவம் | uravam n. <id. Strength, force, firmness; வலிமை. உரவ முள்ளதொ ருழையின்னுரி (தேவா. 344, 8). |
| உரவன் | uravuṉ n. <id. 1. Strong man; வலியோன். 2. Learned man, man of knowledge; |
| உரவியன் | uraviyaṉ n. <id. Strong man; வலியோன். முன்கை உரவியராயிருப்பார் (திவ். திருப்பா. 3, இவ்யா. 63). |
| உரவு 1 - தல் | uravu - 5 v. intr. <உரம் 1. To become vigorous, get strong,; வலியுறுதல். வாசிகள் புனலுண் டுரவாவிடில் (பாரத. பதினான், 51). |
| உரவு 2 - தல் | uravu - 5 v. intr. <உலவு-. To be in constant motion, as the sea, a river; உலாவுதல். உரவுநீ ரழுவத் தோடுகலம் (பெரும்பாண், 350). |
| உரவு 3 | uravu n. <உரம்1. 1. Strength, firmness; வலிமை. உரவுச்சினந் திருகிய (புறநா. 25, 3). 2. Strength of mind or will; 3. [T. uravu.] Increasing, heightening; 4. Poison; |
| உரவுநீர் | uravu-nīr n. <உரவு2-+. 1. Sea, being water in motion; கடல். உரவுநீர்ப்பரப்பினூர் (சிலப்.4, 79). 2. River, torrent; |
| உரவோன் | uravōṉ n. <உரவு3. 1. Strong man; வலியோன். ஒருதா மாகிய வரவோ ரும்பல் (புறநா. 18, 4). 2. Person of spirit, of enthusiasm; 3. Senior, elder; |
| உரற்கட்டை | uraṟ-kaṭṭai n. <உரல்+.(W.) 1. Wooden block for a mortar; உரற்குரிய மரக்கட்டை. 2. Mortar formed from a block of wood; |
| உரற்களம் | uraṟ-kaḷam n. <உரன்1+. Place where wise men hold their debates; அறிஞர் கூடிப்பேசுமிடம். உரற்களத்து மட்டிலும் . . . நோக்கார் (ஆசாரக். 100) |
| உரற்குழி | uraṟ-kuḻi n. <உரல்+ 1. Hollow of a mortar; உரலிற் குற்றுங் குழி. 2. Mortar sunk in a floor, hole in the floor for pounding rice; |
| உரற்குற்றி | uraṟ-kuṟṟi n. <id.+. See உரற்கட்டை, 1. . |
| உரற்பெட்டி | uṟaṟ-peṭṭi n. <id.+. Circular basket or earthen ring placed around the mouth of a mortar for keeping the grain within when pounding it; அரிசி சிந்தாதபடி வைக்கும் உரலின் வாய்க்கூடு. Loc. |
| உரற்று - தல் | uraṟṟu- 5 v. intr. <உரறு-. To resound; to roar, as an elephant; to roll, as thunder; முழங்குதல். யானை யுரற்றொலி யோசையும் (சீவக. 865). |
| உரறு - தல் | uraṟu- 5 v. intr. To resound, reverberate, roar; முழங்குதல். உருமுரறு கருவிய பெருமலை பிற்பட (மலைபடு. 357). |
| உரன் 1 | uraṉ n. <உரம்1. 1. Strength of will, self-control; திண்மை. உரனென்னுந் தோட்டியான் (குறள், 24). 2. Support, prop; 3. Victory; 4. knowledge; |
| உரன் 2 | uraṉ n. <uras. 1. Breast; மார்பு. உரன் சிங்கநாதங் கிடந்தசைய (திருவிளை. உலவாக். 7). 2. Impulse, zeal; |
| உரனர் | uraṉar n. <உரன் 1. Persons of strong will; மனவலியுடையோர். உரனர் . . . புந்தியாற் றடுப்பர் (ஞானவா. உபசாந். 66). |
| உராய் - தல் | urāy- 4 v. intr. cf. உரை1-. [T. rāyu.] To rub, as an animal against a tree, as two branches together; உரிஞ்சுதல். (பிங்.) |
| உராய்ஞ்சு - தல் | urāycu- 5 v. intr. See உராய்-. . |
| உரால் | urāl n. <உரவு2- Running, as a horse; ஓடுகை. குரூஉமயிர்ப் புரவி யுராலிற் பரி நிமிர்ந்து (மதுரைக். 387). |
| உராவு 1 - தல் | urāvu- 5 v. intr. (pple. உராய் also.) <உலாவு-. 1. To move away, spread; பரவுதல். 2. To spread over, extend; 3. To move from its place, to be dislodged; 4. To go, pass; |