Word |
English & Tamil Meaning |
|---|---|
| உராவு 2 - தல் | urāvu- 5 v. intr. <உரம் 1. To become strong, to grow powerful; வலியடைதல். உராவி விழுங்கப்பட்டது (ஞானவா. புசுண். 93). |
| உரி 1 - தல் | uri - 4 v. [M. uri.] intr. To peel, as skin, bark; தோல் முதலியவை கழலுதல். 1. To strip off, as clothes; to divest; 2. To deprive of, rob; |
| உரி 2 - த்தல் | uri- 11 v. tr. caus. of உரி1- [T. olutsu, K. uricu, M. uri.] To slough off, as a serpent its skin; to flay, excoriate; to strip off, as bark; தோல் பட்டை முதலியவற்றைக் கழுற்றுதல். உரித்திடு முழுவை வன்றோல் (கந்தபு. ததீசியு. 127). |
| உரி 3 | uri n. <உரி2- [M. uri.] 1. Rind, peel, skin stripped off; தோல். பேழ்வயிற் றரவுரி (கம்பரா. சித்திர. 4). 2. Bark; |
| உரி 4 | uri n. <உரி-மை. See உரிச்சொல். இடையுரியடுத்து நான்குமாம் (நன். 270). |
| உரி 5 | uri n. [M. uri.] A measure of capacity=1/2 measure; [வரி] அரைநாழி. உரிவருகாலை (தொல். எழுத். 240). |
| உரி 6 | uri n. <கொத்துமுரி. Coriander. See கொத்துமல்லி. (மலை.) . |
| உரிக்குட்டி | urikkuṭṭi n. 1. Brownish grey suckerfish, Echeneis naucrates; கடல்மீன் வகை. 2. Light brown, suckerfish, Echeneis brachytera; |
| உரிச்சார் | uri-c-cīr n. <உரி-மை+. Food of three acai; மூவசைச்சீர், (யாப். 12.) |
| உரிச்சொல் | uri-c-col n. <உரி4+. 1. (Gram.) One of a few indeclinables which always have the force of adjective or adverb, one of four parts of speech in Tamil; நால்வகைச் சொற்களுள் ஒன்று. (நன். 442.) 2. See திரிசொல். 3. See உரிச்சொற்பனுவல். |
| உரிச்சொற்பனுவல் | uri-c-coṟ-paṉuval n. <id.+. Lexicon, nikaṇṭu; நிகண்டுநூல். பிங்கலமுதலான உரிச்சொற்பனுவல்களுள் (நன். 459, மயிலை.). |
| உரிச்சொனிகண்டு | uri-c-coṉikaṇṭu n. <id.+. Name of a lexicon compiled by kāṅkēvar in veṇpā metre; காங்கேயர் இயற்றிய வெண்பாவினாலமைந்த ஒரு நிகண்டு நூல். |
| உரிசூறைகொள்(ளு) - தல் | uri-cūṟai-koḷ- v. tr. <உரி1.+. To strip off a person's clothes by force; ஆடையை அபகரித்தல். உரிசூறைகொண்டு போனவனை (ஈடு, 7, 3, 4) |
| உரிசை | uricai n. <ruci. Taste, relish; சுவை. கைப்புப் புளிப்புரிசை (சினேந். 244). |
| உரிஞ்சல் | urical n. <உரிஞ்சு-. Rubbing, chafing; உராய்கை. போர்மதக்குன் றுரிஞ்சலின் (இரகு. தேனு. 88). |
| உரிஞ்சு - தல் | uricu- 5 v. intr. To rub oneself; to rub, as beasts; to rub against one another, as trees; உராய்தல். (பிங்.) 1. To wear away by rubbing; to grind away, as sandal; to scrape, triturate; 2. To rub on, smear, anoint, as with oil, soap, aromatics; |
| உரிஞ்சு - தல் | uriu- 5 v. intr. To rub: உரிஞ்சுதல். உரிஞுகன் னடுவோர் (தணிகைப்பு. அகத். 497). |
| உரித்தகோழி | urittakōḻi n. <உரி2-+. Fowl stripped of its feathers; இறகுபிடுங்கிய கோழி. |
| உரித்தாளி | urittāḷi n. <உரித்து+ஆள்-. See உரித்தானவன். . |
| உரித்தானவன் | urittāṉavaṉ n. <id.+. 1. Proprietor, owner, heir; சொத்துக்குரியவன் Colloq. 2. Suitable, worthy person; 3. Friend; |
| உரித்திரம் | urittiram n. prob. haridrā. 1. Turmeric. See மஞ்சள். (மலை.) . 2. Tree turmeric. See மரமஞ்சள். (மலை.) |
| உரித்து | urittu n. <உரி-மை. 1. That for which one has a claim; உரியது. 2. Right, proprietorship; 3. Intimacy, affection, tender regard; |
| உரித்துலுக்கன் | uri-t-tulukkaṉ n. <உரி1-+. Thug; ஒருவகைப் பழைய கொள்ளைகூட்டாத்தான். (M. M.) |
| உரித்துவை - த்தல் | urittu-vai- v. tr. <உரி2-+ 1. To disclose, reveal, make known; வெளிப்படுத்தி வைத்தல். கீழே உரித்துவைத்தா£ரிறே அவர்கள் ஸ்வரூபத்தை (ஈடு, 3, 9, 2). 2. To resemble completely; |
| உரிது | uritu n. <உரி-மை. That which is related; உரிமையானது. உரிதி னின்னோ டுடன்பிறப் புண்மையின் (சிலப். 2, 40). |
| உரிப்பொருட்டலைவன் | uri-p-poruṭ-ṭalaivaṉ n. <id.+. (Akap.) Male lover in an erotic appropriate to the special uri-p-porul; கிளவித்தலைவன். உரிப்பொருட்டலைவன் ஒருவனே யானவாறும் (தொல். பொ. 55, உரை). |