Word |
English & Tamil Meaning |
|---|---|
| உரிமைமாணகர் | urimai-māṇakar n. <id.+ மாண்+நகர். Harem in a king's palace; zanana; அந்தப்புரம். ஒன்னலர் நுழையா வுரிமை மாணகர் (பெருங். உஞ்சைக். 35, 4). |
| உரிமையாட்சி | urimai-y-āṭci n. <id.+. Possession or right of possession of property devolving on an heir; சொத்தின் சுந்தரமனுபவிக்கை. (W.) |
| உரிமையிடம் | urimai-y-iṭam n. <id.+. Wife's apartments; வீட்டில் மனைவி வசிக்கும் பாகம். பள்ளியம்பலம் உரிமையிடம் கூத்தப்பள்ளியென இவற்றுள் நீங்கி (இறை. 21, உரை). |
| உரிமையில் | urimai-y-il n. < id. + . See உரிமைமாணகர். ஒழுகுவனண் மாதோ வுரிமையின் மறைந்தென் (பெருங். மகத. 14, 296) . |
| உரிமையெடு - த்தல் | urimai-y-eṭu- v. intr. <id.+. To take posession of one's share, as of an inheritance or of produce; பாத்தியதை பெறுதல். (W.) |
| உரிமைவழி | urimai-vaḻi n. <id.+. 1. Consanguinity, lineage; சம்பந்தமுறை. 2. Ancestral inheritance; |
| உரிமைவிடு - தல் | urimai-viṭu- v. intr. <id.+. 1. To set free, manumit, as a slave; சுவாதீனம் அளித்தல். (W.) 2. To give up one's right; |
| உரியவன் | uriyavaṉ n. <id. See உரியன். . |
| உரியன் | uriyaṉ n. <id. [M. uriyan.] 1. One who has rights, heir; உரிமையுள்ளவன். 2. One who is worthy, qualified; 3. Relative; 4. Husband; |
| உரியோன் | uriyōṉ n. <id. See உரியன். . |
| உரிவை | urivai n. <உரி2-. 1. Skin, hide, peel, rind; தோல். காரானை யீருரிவைப் போர்வை யானை (தேவா. 13, 8). 2. Stripping, peeling off, flaying; |
| உரு 1 - த்தல் | uru- 11 v. intr. 1. To get angry, to be provoked; to exhibit signs of anger; பெருஞ்சினங்கொள்ளுதல். ஒருபகலெல்லா முருத்தெழுந்து (கலித். 39, 23). 2. To burn, smart; 3. To become ripe, mature; -tr. 1. To be angry with; 2. To bear likeness to, resemble; |
| உரு 2 | uru n. <உரு1- 1. Fear, அச்சம். உருவுட்காகும் (தொல். சொல். 302). 2. Leech; |
| உரு 3 | uru n. <rūpa. [M. uru.] 1. Form, shape, figure; வடிவு. அற்றே தவத்திற் குரு (குறள், 261). 2. Beauty of form, loveliness, attractiveness; 3. Body; 4. Idol; 5. Colour; 6. That which appears in outline; 7. Decorative work in wood carved with the chisel; 8. Repetition of a prayer, an incantation or a lesson; 9. Music, song, musical composition; 10. Schooner, sloop, small vessel; 11. Gold bead or other ornament strung on either side of the marriage badge; 12. Embryo; |
| உரு 4 - த்தல் | uru- 11 v. intr. <உரு3. 1. To appear, come into existence; தோன்றுதல். உம்மை வினைவந் துருத்த லொழி யாதெனும் (மணி. 26, 32). 2. To sprout, shoot up; 3. To take shape, assume a form; 4. To issue forth, flow up, well, as a spring; |
| உரு 5 - த்தல் | uru- 11 v. intr. of. uru. To increase; மிகுதல். (சூடா.) |
| உரு 6 | uru n. <ruru. Deer; மான். கானிடை யுருவைச் சுடுசரந் துரந்து (திவ். பெரியதி. 1, 4, 2). |
| உருக்கங்காட்டு - தல் | urukkaṅ-kāṭṭu- v. intr. <உருக்கம்+. To show kindness, love; அன்புகாட்டுதல். |
| உருக்கம் | urukkam n. <உருகு-. [M. urukkam.] 1. Melting of heart, tenderness, sympathy; மனநெகிழ்ச்சி. 2. Compassion, mercy, pity; 3. Love, as to a deity, a friend, or a child; |
| உருக்கல் | uru-k-kal n. <id.+ கல். (Arch.) Small statue in stone of a benefactor who built a temple; கோயில்கட்டியவருடைய உரு. |
| உருக்கன் | urukkaṉ n. <உருக்கு-. A wasting disease, of men or of plantains; மேனியைவாட்டும் நோய். (J.) |