Word |
English & Tamil Meaning |
|---|---|
| உருக்கனடி - த்தல் | urukkaṉ-aṭi- v. tr. <id.+. To blight, as disease, esp. in plantains; கருகச்செய்தல். (J.) |
| உருக்காங்கட்டி | urukkāṅ-kaṭṭi n. <உருக்கு+ஆம்+. See உருக்காங்கல். . |
| உருக்காங்கல் | urukkāṅ-kal n. <id.+id.+. Overburnt brick; உருகிப்போன செங்கல். |
| உருக்காட்டு - தல் | uru-k-kāṭṭu- v. intr.<உரு3+. To appear as a hallucination, a visionary object; உருவெளியாகத் தோன்றுதல். மாயவன்வந் துருக்காட்டுகின்றான் (திவ். நாய்ச். 12, 3). |
| உருக்கிச்சாய் - த்தல் | urukki-c-cāy- v. tr. <உருக்கு-+ To cast or run metals in bars, or in mass, for further use; உலோகங்களை நீண்ட கட்டியாக உருக்குதல். (W.) |
| உருக்கிவார் - த்தல் | urukki-vār- v. tr. <id.+. To cast, found, run, as a metal; உருக்கின உலோகங்களைக் கருவில்வார்த்தல். |
| உருக்கினம் | urukkiṉam n. <id.+. (W.) 1. That which facilitates the fusion of metals, as borax; உருக்குச்சரக்கு. 2. A mineral poison; |
| உருக்கு 1 - தல் | urukku- 5 v. tr. cause. of உருகு- [M. urukku.] 1. To melt with heat, as metals or congealed substances; to dissolve, liquefy, fuse; இளகிவிழச்செய்தல். தீயிடை யுருக்கு தன் முயன்றான் (கந்தபு. மார்க்க. 131). 2. To soften, as feelings; to melt, as one's heart; 3. To reduce, emaciate, as the body; 4. To destroy; 5. To afflict, distress; |
| உருக்கு 2 | urukku n. <உருக்கு-. [T.ukku, K. urku, M. urukku.] 1. Steel; எஃகு. (சூடா.) 2. Anything melted, product of liquefaction; |
| உருக்குகாரம் | urukku-kāram n. <id.+. Borax; வெண்காரம். (W.) |
| உருக்குச்செங்கல் | urukku-c-ceṅkal n. <id.+. See உருக்காங்கல். . |
| உருக்குத்தட்டார் | urukku-t-taṭṭār n. <id.+. Goldsmiths; பொற்கொல்லர். (சிலப். 5, 31, உரை.) |
| உருக்குத்து - தல் | uru-k-kuttu- v. tr. <உரு3+. 1. To cast in a mould; உருவம் அமைய வார்ப்படம் வார்த்தல். (நெடுநல். 57, உரை.) 2. To vaccinate; |
| உருக்குப்பிரமியம் | urukku-p-piramiyam n. <உருக்கு-+ pramēha. Gonorrhoea with dis-charge of blood; இரத்தப்பிரமியம். (W.) |
| உருக்குமண் | urukku-maṇ n. See உருக்கு மணல். . |
| உருக்குமணல் | urukku-maṇal n. <உருக்கு-+ Iron ore, iron-sand; அயமணல். (W.) |
| உருக்குமணி 1 | urukkumaṇi n. prob. rukma+ அணி. [M. urukkumaṇi-k-kātila.] Solid globules or gold soldered together around a ring and worn by women as ear-drops; காதணி வகை. (W.) |
| உருக்குமணி 2 | urukkumaṇi n. <Rukmiṇī. See உருக்குமிணி. . |
| உருக்குமம் | urukkumam n. <rukma. Gold; பொன். (சங். அக.) |
| உருக்குமிணி | urukkumiṇi n. <Rukmiṇī. Name of the principal wife of Krṣṇa; கண்ணபிரான் தலைமைத்தேவி. (பாகவத்.) |
| உருக்குருக்கு | urukkurukku n. Variety of camphor; கர்ப்பூரவகை. (சிலப். 14, 109, உரை.) |
| உருக்குலை - தல் | uru-k-kulai- v. intr. <உரு3+ Colloq. 1. To become dismembered; to be disunited, as parts of a lock, a house; to become loose, deranged, disorganized; முன்னுருவம் அழிதல். 2. To be emaciated, as the body by illness; |
| உருக்குவளை | urukku-vaḷai n. prob. உருக்கு-+வளை. Instrument for polishing the precious metals; மெருகாணி. (சங். அக.) |
| உருக்கொடு - த்தல் | uru-k-koṭu- v. intr. <உரு2+. (J.) 1. To instigate, set on; ஏவிவிடுதல். 2. To incite to evil deeds; 3. To give advice; |
| உருக்கொள்(ளு) - தல் | uru-k-koḷ v. intr. <உரு3+. 1. To take shape; வடிவெடுத்தல். (W.) 2. To be conceived in the womb; 3. To attain normal development; 4. To be possessed, as by a spirit, for uttering oracles; |
| உருகு - தல் | uruku- 5 v. intr. [M. uruhu.] 1. To dissolve with heat; to melt, liquefy; to be fused; வெப்பத்தால் இளகுதல். 2. To become tender; to melt, as the heart; to be kind; to commisserate; to sympathize; to glow with love; 3. To be emaciated; |
| உருகுபதம் | uruku-patam n. <உருகு-+. Softness of condition, melting state; இளகுதற்குரிய பக்குவம். உருகுபதத்திலே வளைந்தவை (ஈடு, 1, 4, 3). |
| உருங்கு - தல் | uruṅku- 5 v. tr. To eat; உண்ணுதல். அரவினுட லுயிருருங் குவணம் (பரிபா. 4, 42). |