Word |
English & Tamil Meaning |
|---|---|
| உயிரைவாங்கு - தல் | uyirai-vāṅku- v. tr. <id.+. 1. To take away life; கொலைசெய்தல். 2. To persecute; |
| உயிரொடுங்கு - தல் | uyir-oṭuṅku- v. intr. <id.+. 1. To be reduced considerably, as the animating powers before death; சீவசக்திகுறைதல். 2. To die; |
| உயிரொளி - த்தல் | uyir-oḷi- v. intr. <id.+. To feign great weariness or sickness, in order to gain an object; உயிர்க்கு ஆபத்துற்றதுபோற் காட்டுதல். (J.) |
| உயிரொளித்தகள்ளன் | uyir-oḷitta-kaḷ-ḷaṉ n. <id.+. Cringing deceiver who, when he is really rich and strong, pretends the contrary state; தன்செல்வநிலையை மறைத்துப் பிறரை இரந்து ஏமாற்றுவோன். (J.) |
| உயில் | uyil n. <E. will. Will, legal declaration of a person's intentions, to take effect after his death; மரணசாசனம். Mod. |
| உயிறு | uyiṟu n. <usīra. cf. உயிர்3. Cuscuss grass. See இலாமிச்சை. (மலை.) . |
| உயுத்தம் | uyuttam n. <yuddha. War, battle; போர். தானவானவ ருயுத்தமும் (பாரத. பதினெட்டாம். 68). |
| உயோகுதுயில் | uyōku-tuyil n. <yōga+. Trance in Yōga, wakeful sleep; யோகநித்திரை. ஆலினிலையதன்மேற் பைய வுயோகுதுயில் கொண்ட பரம்பரனே (திவ். பெரியாழ். 1, 5, 1). |
| உர - த்தல் | ura- 11 v. intr. cf. உரம்1. [M. ura.] 1. To become firm, hard, as the soil; கெட்டியாதல். உரத்துத் தரிக்கு மிகுதரணி தானே (சிவப்பிர. 2, 27.) 2. To become thick, coarse, as paper; 3. To become strong, furious, as the wind; 4. To become loud, as the voice; to become harsh, as a noise; 5. To rage, be boisterous, as the sea; 6. To become sharp, as a contest; to become violent, as a controversy; 7. To become powerful, intense, as the hot sun; |
| உரக்க | urakka adv. <உர- Loudly, distinctly; குரலோங்க. உரக்கப் பேசு. |
| உரககேதனன் | uraka-kētaṉaṉ n. <ura-ga+kētana. Duryōdhana, whose banner had on it the figure of a serpent; அரவக்கொடியோனாகிய துரியோதனன். உருத்துத் தடந்தேரின்மிசை வந்தடுத்தா னுரககேதனன் (பாரத. ஐந்தாம். 10). |
| உரககேது | uraka-kētu n. <id.+. See உரககேதனன். மறனுடை யுரககேது வன்சர மழிந்தவாறும் (பாரத. நிரைமீட். 115). |
| உரகடல் | ura-kaṭal n. <உர-+. Boisterous sea, sea generally rough; கொந்தளிக்குங் கடல். (W.) |
| உரகதம் | ura-katam n. <ura-gata. Serpent; சர்ப்பம். உரகத வாரந் தோற்றாது (திருவிளை. நரிபரி. 85). |
| உரகபந்தம் | uraka-pantam n. <ura-ga+. Variety of cittira-kavi. See நாகபந்தம். (W.) . |
| உரகபந்தனம் | uraka-pantaṉam n. <id.+. See உரகபந்தம். . |
| உரகம் | urakam n. <ura-ga. 1. Snake, serpent; பாம்பு. உரக மெல்லணையான் (திவ். பெரியாழ். 4, 4, 4). 2. Ringworm-root. See நாகமல்லிகை. (மலை.) |
| உரகமல்லி | uraka-malli n. <id.+mallī. Ringworm-root. See நாகமல்லிகை. (மலை.) . |
| உரகர் | urakar n. <id. A class of demigods called Nāgas, who are supernatural serpents, the upper half being human in form, one of patiṉeṇ-kaṇam, q.v.; நாகர். உரகர்பேருயிர்ப்பினான் மயங்கி (பாரத. குருகுல. 3). |
| உரகவல்லி | uraka-valli n. <id.+. Betel pepper; வெற்றிலைக்கொடி. |
| உரகன் | urakaṉ n. <id. Snake, serpent; பாம்பு. உரகன்வாய் கீண்ட மாதவன் போல (கல்லா. 46). |
| உரகாதிபன் | urakātipaṉ n. <id.+adhi-pa. Adišēṣa, chief of the serpents; ஆதிசேடன். |
| உரகேந்திரன் | urakēntiraṉ n. <id.+. indra. See உரகாதிபன். . |
| உரங்கம் | uraṅkam n. <uraṅ-ga. Snake, serpent; பாம்பு. உரங்க வெங்கொடி யுயர்த்த காவலன் (பாரத. பதினான்காம். 115). |
| உரங்காட்டு - தல் | uraṅ-kāṭṭu- v. intr. <உரம்2+. To show kindness, love; அன்புபாராட்டுதல். Loc. |
| உரங்குத்து - தல் | uraṅ-kuttu- v. intr. <உரம்1+. To pound and harden the earth around trees newly set; மரத்தைச்சுற்றி மண்கெட்டித்தல். (J.) |
| உரங்கொள்(ளு) - தல் | uraṅ-koḷ v. intr. <id.+. 1. To gain force, blow strong, as the wind, to become boisterous as the sea; to rage, as fever; உக்கிரமாதல். காய்ச்சல் உரங்கொண்டு காய்கிறது. 2. To be hardened, obdurate; |
| உரசு - தல் | uracu- 5 v. intr. <உரை1- [M. urasu.] To rub against; உராய்தல். உரசியு முரன்றும் (சிலப். 3, 14, உரை). |