Word |
English & Tamil Meaning |
|---|---|
| உயிர்ப்பிராணி | uyir-p-pirāṇi n. <id.+. A pleonasm for living creature, usu. restricted to inferior animals; சீவசெந்து. Colloq. |
| உயிர்ப்பு | uyirppu n. <உயிர்-. 1. Reanimation, resurrection; உயிர்த்தெழுகை. 2. Revival; 3. Breath, respiration; 4. Invocation to a deity to come and abide in an idol; 5. Wind, air; 6. Sighing; 7. Sweet fragrance; 8. Rest, repose; 9. State of being undone, helplessness when deprived of power or energy; |
| உயிர்ப்புவீங்கு - தல் | uyirppu-vīṅku- v. intr. <உயிர்ப்பு+. To have a deep sigh, fetch a deep breath; பெருமூச்சுவிடுதல். உண்ணினைப் போவிநின் றுயிர்ப்புவீங்கினாள் (கம்பரா. மீட்சி. 70). |
| உயிர்ப்புனல் | uyir-p-puṉal n. <உயிர்2+. Blood, lit., life-fluid; இரத்தம். புண்ணிடைப்பொழி யுயிர்ப்புனல்பொலிந்துவரவும் (கம்பரா. விராதன். 44). |
| உயிர்ப்பொறை | uyir-p-poṟai n. <id.+. Body, the support of life; உடம்பு. உழத்துவிழி பெற்றதொ ருயிர்ப்பொறையும் (கம்பரா. உருக்காட். 65). |
| உயிர்பிழை - த்தல் | uyir-piḻai- v. intr. <id.+. 1. To live, subsist; உயிர்வாழ்தல். 2. To survive, escape with life, live through a time of peril; |
| உயிர்போ - தல் | uyir-pō- v. intr. <id.+. 1. To expire, die; சாதல். 2. To become insensible, lose consciousness, faint; |
| உயிர்மருந்து | uyir-maruntu n. <id.+. 1. Elixir of life; மிருதசஞ்சீவினி. தெளிந்தவ ருயிர் மருந்தாய் (திருவாலவா. 43, 17). 2. Food, the sustainer of life; boiled rice; |
| உயிர்மெய் | uyir-mey n. <id.+. Consonant-vowel-composed of a consonant and a vowel-in the written charcter of which the vowel animates the consonantal sound whose articulation always preceds in pronunciation, one of ten cārpeḻuttu, q.v.; ஒற்றுமுன்னும் உயிர் பின்னுமாயிணைந்து ஒலிக்குமெழுத்து. ஒற்றுமுன்னாய்வரு முயிர்மெய் (நன். 89). |
| உயிர்வாழ் - தல் | uyir-vāḻ- v. intr. <id.+. To live; சீவித்தல். இரந்து முயிர்வாழ்தல் வேண்டின் (குறள், 1062). |
| உயிர்வாழ்க்கை | uyir-vāḻkkai n. <id.+. Living; சீவனம். |
| உயிர்விடு - தல் | uyir-viṭu- v. intr. <id.+. 1. To lay down one's life for a person or a cause; 2. To work hard; ஒருவர்க்காக அல்லது நற்காரியத்துக்காக உயிரைத் தானேவிடுதல். உயிர்விடுவான் வனக்கனல் வளர்த்து (ஞானவா. சித்தன். 24). மிகப் பாடுபடுதல். Colloq. |
| உயிர்வேதனை | uyir-vētaṉai n. <id.+. Source of pain or distress, of which 12 kinds are mentioned, viz., அனல், சீதம், அசனி, புனல், காற்று, ஆயுதம், நஞ்சு, விஷமருந்து, பசி, தாகம், பிணி, முனிவறாமை; உயிர்க்குத்துன்பம் விளைப்பவை. (திவா.) |
| உயிரடங்கு - தல் | uyir-aṭaṅku- v. intr. <id.+. To be in a state of unconsciousness, in a swoon; to have one's animation suspended; மூச்சொடுங்குதல். |
| உயிரடை - தல் | uyir-aṭai- v. intr. <id.+. To revive, to be re-animated; மூர்ச்சைதெளிதல். (W.) |
| உயிரவை | uyir-avai n. <id.+. The world with all its life; உயிர்த்தொகுதி. உயிரவை யொடுங்கி (சி. சி.1, 32). |
| உயிரளபு | uyir-aḷapu n. <id.+. See உயிரளபெடை. உயிரளபெழுமூன்று (நன். 61). |
| உயிரளபெடை | uyir-aḷapeṭai n. <id.+. (Gram.) A vowel which sounds with more than its normal quantity, which fact is indicated in writing by placing a short vowel of the class after the long vowel, as in ஓஒதல் வேண்டும், one of ten cārpeḻuttu, q.v.; தனக்குரிய மாத்திரையின் மிக்கொலிக்கும் உயிரெழுத்து. (நன். 91, உரை.) |
| உயிரிலங்கி | uyiril-aṅki n. <உயிரில்+ agni. See உயிர்த்தீ. (சூடா.) . |
| உயிருண்(ணு) - தல் | uyir-uṇ- v. tr. <உயிர்2+. 1. To devour life, kill; உயிரைப்போக்குதல். பெருங்கூற் றுயிருண்ணு மாறும் (திருகடு. 88). 2. To subjugate a person's will; |
| உயிருதவி | uyir-utavi n. <id.+. (W.) 1. Aid when life is in danger; ஆபத்தில் உதவுகை. 2. Aid by sacrificing one's life; |
| உயிரெழுத்து | uyir-eḻuttu n. <id.+. Vowel, a sound having life in itself or its written character; உயிர்போல் தனித்தியங்கக்கூடிய எழுத்து. |