Word |
English & Tamil Meaning |
|---|---|
| உயிர்க்கட்டை | uyir-k-kaṭṭāi n. <உயிர்2+. Body; உடல். (W.) |
| உயிர்க்கணம் | uyir-k-kaṇam n. <id. +. Vowels; உயிரெழுத்துக்கூட்டம். |
| உயிர்க்கழு | uyir-k-kaḻu n. <id.+. A form of stake for impalement designed to prolong the agony; கழுவகை. உயிர்க்கழு வினவா முன்னர் (திருவாலவா. 38, 27). |
| உயிர்க்கிழவன் | uyir-k-kiḻavaṉ n. <id.+. Husband, considered as the lord of his wife's life; கணவன். தன்னுயிர்க் கிழவனை யடைந்து (திருவிளை. மலயத். 9). |
| உயிர்க்குயிர் | uyirkkuyir n. <id.+. God, who is the soul of the soul; கடவுள். உயிர்க் குயிரா யங்கங்கே நின்றான்கோயில் (தேவா. 575, 4). |
| உயிர்க்கொலை | uyir-k-kolai n. <id.+. 1. Taking of animal or human life; சீவவதை. ஊனைவிரும்பி யுயிர்க்கொலை யெண்ணுவான் (சிவதரு. பாவ. 75). 2. Taking of life by gradual dis-memberment of limbs and organs; |
| உயிர்குடி - த்தல் | uyir-kuṭi- v. tr. <id.+. To devour life, said of bloodthirsty demons and malevolent deities; உயிரைப்போக்குதல். வானவரை யெல்லாந்தின் றுயிர்குடித்து (கந்தபு. சூரபன். வதை. 455). |
| உயிர்ச்சூது | uyir-c-cūtu n. <id.+. Gambling with living animals as stakes, a term used to denote that kind of gambling involved in cock-fight, ram-fight, etc.; ஆடு கோழி முதலியவற்றைப் போர்பொருத்தியாடுகை. (சங். அக.) |
| உயிர்ச்சேதம் | uyir-c-cētam n. <id.+. Loss of life; பிராணிகளின் அழிவு. Colloq. |
| உயிர்த்தறுவாய் | uyir-t-taṟuvāy n. <id.+. Great emergency, critical juncture, extreme danger; ஆபத்துச்சமயம். (W.) |
| உயிர்த்தானம் 1 | uyir-t-tāṉam n. <id.+. sthāna. Seat of life, any vital part of the body; உயிர்நிலை. |
| உயிர்த்தானம் 2 | uyir-t-tāṉam n. <id.+ dāna. See உயிர்ப்பிச்சை. . |
| உயிர்த்தீ | uyir-t-tī n. <id.+. The three vital fires which sustain life, viz. உதராக்கினி, காமாக்கினி, கோபாக்கினி; உயிருக்காதாரமான மூன்று வகைத் தீ. (சூடா.) |
| உயிர்த்துணை | uyir-t-tuṇai n. <id.+. 1. Friend in need; 2. Intimate friend, dear as life; ஆபத்திலுதவுபவன்-ள் பிராணசினேகி-தன்-தை. ஆருயிர்த்துணையாய் வந்த (பாரத. இராச. 28). |
| உயிர்த்துணைவன் | uyir-t-tuṇaivaṉ n. <id.+. 1. He who is an intimate friend; பிராண சினேகிதன். உங்கள்குலத்தனி நாதற்குயிர்த்துணைவன் (கம்பரா. குகப். 25). 2. Husband; |
| உயிர்த்துணைவி | uyir-t-tuṇaivi n. <id.+. 1. Sarasvatī; சரசுவதி. (பிங்.) 2. Wife; |
| உயிர்த்தூண்டிற்காரன் | uyir-t-tūṇṭiṟ-kāraṉ n. <id.+. A demon in the temple of the goddess Aṅkāḷammmai, who brings to her the souls of suicides; ஒரு துர்த்தேவதை. (M. M.) |
| உயிர்த்தெழு - தல் | uyirtteḻu- v. intr <உயிர்-+எழு-. 1. To be revived, restored to life; மூர்ச்சித்துப்போன பிராணன் வரப்பெற்றெழுதல். 2. To rise from the dead; |
| உயிர்த்தோழன் | uyir-t-tōḻaṉ n. <உயிர்2+. Bosom friend, inseparable companion; பிராண சினேகன். |
| உயிர்த்தோழி | uyir-t-tōḻi n. <id.+. A woman's trusted female companion; பாங்கி. தன்னுடைய வின்னுயிர்த் தோழியால் (திவ். இயற். பெரிய திரும. 62). |
| உயிர்த்தோற்றம் | uyir-t-tōṟṟam n. <id.+. Genesis of life in four classes of living organisms, viz. அண்டசம், சுவேதசம், உற்பிச்சம், சராயுசம்; பிராணிகளின் பிறவி. (திவா.) |
| உயிர்தருமருந்து | uyir-taru-maruntu n. <id.+. Elixir of life; மிருதசஞ்சீவினி. (திவா.) |
| உயிர்நிலை | uyir-nilai n. <id.+. 1. Body, as the seat of life; உடம்பு. அன்பின்வழிய துயிர் நிலை (குறள், 80). 2. Nature of soul. See ஸ்வ ஸ்வரூபம். 3. Seat of life, any vital part of the body; 4. (Yōga.) Regulation of breath. See பிராணாயாமம். (குறள், 359, உரை.) |
| உயிர்ப்பலி | uyir-p-pali n. <id.+. 1. Sacrifice of life; சீவபலி. 2. Warrior beheading himself as an offering to the goddess of war, an ancient custom; 3. Saving a person's life; |
| உயிர்ப்பழி | uyir-p-paḻi n. <id.+. Guilt of murder, vengeance, divine or human, of the foul deed of murder pursuing the murderer to death; கொலைசெய்தவனைத் தொடரும் பழி. (W.) |
| உயிர்ப்பிச்சை | uyir-p-piccai n. <id.+. Gift of life, saving one's life; உயிரையளிக்கை. உயிர்ப்பிச்சை தரவேணுமென்று தெய்வத்தினிடம் வேண்டிக்கொண்டார். |