Word |
English & Tamil Meaning |
|---|---|
| உயர்குடி | uyar-kuṭi n. <உயர்1-. High caste, noble family; மேலானவமிசம். உயர்குடியுட் பிறப்பி னென்னாம் (நாலடி, 199). |
| உயர்குலம் | uyar-kulam n. <id.+. See உயர்குடி. ஒழுக்க முயர்குலத்தி னன்று (நல்வ. 31). |
| உயர்ச்சி | uyarcci n. <id. 1. Height, elevation, altitude; உயரம். மண்டபத்தினளவுநீளம்... உயர்ச்சி (பாரத. இராச. 8). 2. Excellence, superiority, moral worth, valuable trait; |
| உயர்சொல் | uyar-col n. <உயர்3-+. Honorific expression, term of respect; உயர்த்துக் கூறுஞ் சொல். உயர்சொற் கிளவி (தொல். சொல். 27). |
| உயர்த்தி | uyartti n. <உயர்1- Excellence, superiority; மேன்மை. உயர்த்திக டாழ்த்தியறைதி (நல். பாரத. கிருட்டினார்ச். 83). |
| உயர்த்திப்பேசு - தல் | uyartti-p-pēcu- v. tr. <உயர்த்து-+. 1. To speak highly of, of a person or a thing; புகழ்ந்து கூறுதல். 2. To raise the voice and speak; |
| உயர்த்து - தல் | uyarttu- 5 v. tr. cause. of உயர்1-. [M. uyarttu.] 1. To lift up, elevate; to build up, as a wall in building; உயரச்செய்தல். 2. To raise, as price; to increase, as expenditure; 3. To promote to higher office, exalt, ennoble; 4. To honour, treat with respect; to praise, magnify; 5. To raise the voice, as in singing or speaking; 6. To lift, hold up, as a sceptre; to hoist, as a flag; |
| உயர்திணை | uyar-tiṇai n. <உயர்1-+. 1. High caste, noble family; மேற்குலம். உயர்திணை யூமன்போல (குறுந். 224). 2. (Gram.) Nouns denoting personal class of beings, including men, gods and demons, opp. to அஃறிணை; |
| உயர்ந்தகுளர்ச்சி | uyarnta-kuḷacci n. A prepared arsenic; பவளப்புற்றுப்பாஷாணம். (W.) |
| உயர்ந்தவன் | uyarntavaṉ n. <உயர்1-. 1. Man of rank, man of high character; சிறந்தோன். 2. Man of tall stature; |
| உயர்ந்தோர் | uyarntōr n. <id. 1. The great, the learned, the exalted, as in piety, in virtue, or in austerities; 2. Celestials; 3. Sages; 4. Persons born in the higher castes; 5. Brāhmans; 1. பெரியோர். (திவா.) 2. தேவர். வேள்வி வேட்டனை யுயர்ந்தோ ருவப்ப (பதிற்றுப். 74). 3. முனிவர். (திவா.) 4. அந்தணர் முதலிய முச்சாதியார். (தொல். பொ. 26.) 5. பார்ப்பார். (திவா.) |
| உயர்நில்[ற்] - த[ற]ல் | uyar-nil- v. intr. <உயர்2+ To be in the zenith, as a constellation; உச்சமாதல். அங்கியுயர்நிற்ப (பாரிபா. 11, 7). |
| உயர்நிலத்தவர் | uyar-nilattavar n. <உயர்1-+. Celestials, those whose abode is on high; தேவர். (சூடா.) |
| உயர்நிலம் | uyar-nilam n. <id.+. 1. World of the gods, lit., the higher regions; தேவலோகம். உயர்நில மடைந்தான் கொணர்ந்தனன் (உபதேசகா. உருத்திராக்க. 90). 2. Mound, hillock, high land; 3. Upper storey in a building; |
| உயர்நிலை | uyar-nilai n. <id.+. 1. See உயர்நிலம், 1. (திவா.) . 2. High position; 3. Godhead, divine nature; 4. See உயர்நிலம், |
| உயர்நிலையோர் | uyar-nilaiyōr n. <id.+. See உயர்நிலத்தவர். (பிங்.) . |
| உயர்பிறப்பாளன் | uyar-piṟappāḷaṉ n. <id.+. Brāhman; அந்தணன். (சிலப். 15, 48.) |
| உயர்பு | uyarpu n. <id. 1. Height, loftiness, elevation; உயரம். (சூடா.) 2. Mound, rising ground, hillock; 3. Greatness, excellence; 4. That which is excellent; |
| உயர்மிசையவார் | uyar-micaiyavar n. <id.+. See உயர்நிலத்தவர், (சீவக. 986.) . |
| உயர்மொழி | uyar-moḻi n. <உயர்3-+. Compliment, high encomium; உயர்த்துக்கூறுங் கூற்று. உயர்மொழிக்கிளவியு முரிய (தொல். பொ. 240). |
| உயர்வு 1 | uyarvu n. <உயர்1-. 1. Lofty height, elevation; உயரம். உயர்வகலந் திண்மை (குறள், 743). 2. Eminence, dignity, greatness 3. Increase, as of price of commodities; 4. Hyperbole; |
| உயர்வு 2 | uyarvu n. cf. உயவு1-. Trouble, woe, suffering, affliction; வருத்தம். (மாறன. 262, மேற். 738.) |
| உயர்வுசிறப்பும்மை | uyarvu-ciṟappum-mai n. <உயர்வு1+. (Gram.) The particle உம் expressing unquestionable superiority, as in குறவரு மருளுங் குன்றம்; உயர்வுமிகுதியைக்காட்டும் உம் மென்னுஞ்சொல். |