Word |
English & Tamil Meaning |
|---|---|
| உறவுகூடு - தல் | uṟavu-kūṭu- v. intr. <id.+. To become friends, to grow intimate; நட்பாதல். (W.) |
| உறவுமுரி - தல் | uṟavu-muri v. intr. <id.+. To cease to be friends, become disunited; நட்புக்கெடுதல். (W.) |
| உறவுமுறை | uṟavu-muṟai n. <id.+. Relationship, kinship; பந்துத்துவம். உறவுமுறை யாராம் இத்தனையோவேண்டுவது (ஈடு, 5, 6, 7). |
| உறழ் - தல் | uṟaḻ- 4 v. intr. 1. (Gram.) To admit of option, in combination of words, as to whether a letter undergoes any change or remains unchanged; விகற்பமாதல். கன்னவ்வேற்று மென்மையோ டுறழும் (நன். 217). 2. To change, vary; 3. To be close, dense, crowded; 4. To be compared with; 5. To be contrasted; 1. To interfere; 2. To change, as the string in playing a vīṇa; 3. To multiply; 4. To resemble; |
| உறழ்கலி | uṟaḻ-kali n. <உறழ்-+. (Pros.) A variety of kali verse in which statement and response alternate; கலிப்பாவகை. கூற்று மாற்றமு மிடையிடைமிடைந்தும், போக்கின்றாக லுறழ்கலிக் கியல்பே (தொல். பொ. 468). |
| உறழ்குறி - த்தல் | uṟaḻ-kuṟi- v. intr. <id.+. To intend to engage in a disputation; வாதுவெய்யக்கருதுதல். உறழ்குறித் தெடுத்த . . . கொடியும் (பட்டினப். 171). |
| உறழ்ச்சி | uṟaḻcci n. <id. 1. Rivalry, competition; மாறுபாடு. சுண்ண வுறழ்ச்சியுள் வெல்வது (சீவக. 879). 2. Changing; 3. (Gram.) Admission of an option in the combination of words in regard to a letter undergoing a change or remaining unchanged; 4. All possible combinations of certain given numbers, or of the short and the long syllables in metre; |
| உறழ்ப்பு | uṟaḻppu n. <id. A specific melody-type; காந்தார பஞ்சமம். (பிங்.) |
| உறழ்பொரு | uṟaḻ-poru n. <id. Comparison of degree, opp. to உவமப்பொரு; உவமையினும் பொருளை மிகுத்துக்கூறும் ஒப்பு. (தொல். சொல். 78, உரை.) |
| உறழ்பொருள் | uṟaḻ-poruḷ n. <id.+. That which is compared with another; ஒப்பு மாறுபடக்கூறுவது. (தொல். சொல். 16, சேனா.) |
| உறழ்வு | uṟaḻvu n. <id. 1. (Gram.) See உறழ்ச்சி,3. அல்வழி யவற்றோ டுறழ்வும் (நன். 227). . 2. Enmity, hostility; 3. Battle; 4. Obstacle, impediment; 5. Resemblace, likeness; 6. Closeness, denseness, as of a forest; 7. Perception; 8. Time; |
| உறழ | uṟaḻa part. A sign of comparison; உவமையுருபு. என்ன வுறழத் தகைய நோக்கொடு (தொல். பொ. 287). |
| உறன்முறை | uṟaṉ-muṟai n. <உறு-+ See உறவுமுறை. உறன்முறையா னுட்பகை தொன்றின். (குறள், 885). |
| உறாதவன் | uṟātavaṉ n. <id.+ அ neg.+. One who is neither friend nor foe, neutral; நொதுமலன். உறாஅதவர்போற் சொலினும் (குறள், 1096). |
| உறாமை | uṟāmai n. <id.+id. Cavalier act; உதாசீனச் செயல். ஒருவரை மதியா துறாமைகள் செய்தும் (தேவா. 1115, 1). |
| உறார் | uṟār n. <id.+id. Foes; பகைவர். உறாரிலாவகை (விநாயகபு. 22, 44). |
| உறாவரை | uṟāvarai n. <urvarā. Land or property in full possession; முற்றூட்டு. இதெந் தையுறாவரை (திருக்கோ. 252). |
| உறாவு - தல் | uṟāvu- 5 v. intr. To be weary, exhausted; to faint; சோர்தல். இவள் பரஸரத்தி லுள்ளவையிறே உறாவிக்கிடப்பன (ஈடு, 6, 8, 4). |
| உறி 1 - தல் | uṟi- 4 v. tr. [K. uṟi.] To snuff up, sip up; உறிஞ்சுதல். |
| உறி 2 | uṟi n. [T. uṭṭi, K. M. uṟi.] Hoop or a network of rope for placing pots, and suspended by a cord from the roof of a house, from the hand, or from the end of a pole carried on the shoulder; பண்டம்வைக்கும் பொருட்டுத் தொங்க விடும் உறி. உறித்தாழ்ந்த கரகமும் (கலித். 9, 2). |
| உறிக்கா | uṟi-k-kā n. <உறி+. Balancing pole used by pilgrims for carrying burdens; இருபக்கத்திலும் உறிதொங்கிய காவடி. உறிக்கா வூர்ந்த மறுப்படு மயிர்ச்சுவல் (பெரும்பாண். 171). |
| உறிச்சமணர் | uṟi-c-camaṇar n. <id.+. Ascetics of the Jaina sect who sit in swings that they may not tread upon and thus destroy insect life; சமணமுனிவரி லொருசாரார். |