Word |
English & Tamil Meaning |
|---|---|
| உற்றவிடம் | uṟṟa-v-iṭam n. <id.+. 1. Time of distress, hour of trial; ஆபத்துக்காலம். உற்றவிடத்தி லுயிர்வழங்குந் தன்மையோர் (வாக்குண். 6). 2. Place where intimate friends are; |
| உற்றளவு | uṟṟaḷavu n. <உற்ற+அளவு. 1. Accurate measurement; சரியளவு. (W.) 2. Inside measurement; depth, as of a beam; 3. Real state of things, authentic news; |
| உற்றறி - தல் | uṟṟaṟi- v. tr. <உறு-+. 1. To feel by touch; to make observation by the sense of touch; பரிசித்தறிதல். ஒன்றறி வதுவே யுற்றறிவதுவே (தொல். பொ. 582). 2. To learn by experience; |
| உற்றறிவு | uṟṟaṟivu n. <id.+. Sensation of touch; பரிசவுணர்ச்சி. |
| உற்றண்மை | uṟṟaṇmai n. <உற்ற+ஆண்மை+. Interest among near relatives and friends, intimate friendship, attachment; நெருங்கிய உரிமை. (W.) |
| உற்றாண்மைபேசு - தல் | uṟṟāṇmai-pēcu- v. intr. <id.+. To speak for, as a near relative or friend interested in one's welfare; பரிந்துபேசுதல். (W.) |
| உற்றார் | uṟṟār n. <உறு-. 1. Relatives; சுற்றத்தார். உற்றாரை யான்வேண்டேன் (திருவாச. 39, 3). 2. Friends; 3. Those who excel; |
| உற்றாருறவினர் | uṟṟār-uṟaviṉar n. <id.+. Kith and kin; இனஞ்சனம். |
| உற்றான் | uṟṟāṉ n. <id. Husband; கணவன். உற்றார்க் குரியா பொற்றொடி மகளிர் (இறை. 14, 94). |
| உற்றிடம் | uṟṟiṭam n. <உற்ற+இடம். Time of trouble or distress; ஆபத்துக்காலம். உற்றிடத் துதவுதல். (W.) |
| உற்று | uṟṟu part. <உறு-. A. sign of comparison; ஓர் உவமவாசகம். தோளுற்றோர் தெய்வம் (சீவக. 10). |
| உற்றுக்கேள்[ட்]த - [ட]ல் | uṟṟu-k-kēḷ- v. tr. <id. To listen attentively; கூர்ந்துகேட்டல். |
| உற்றுநோக்கு - தல் | uṟṟu-nōkku- v. tr. <id.+. 1. To look steadfastly; கவனித்து நோக்குதல். உற்றுநோக்குழி (காஞ்சிபு. நகரே. 198). 2. To examine minutely; to scrutinize carefully; |
| உற்றுப்பார் - த்தல் | uṟṟu-p-pār- v. tr. <id.+. See உற்றுநோக்கு-. . |
| உற்றுழி | uṟṟuḻi adv. <உற்ற+உழி. At the time of imminent danger; துன்புறுகாலத்தில். உற்றுழி யல்லது சொல்ல லின்மையின் (தொல். பொ. 208). |
| உற்றோர் | uṟṟōr n. <உறு-+. See. உற்றார். உற்றோ ரில்லா முறவின ரல்லர் (நறுந்.). |
| உற 1 | uṟa <id. adv. Near, nigh; A sign of comparison; கிட்ட, ஒல்கியுற நின்றான் (சீவக. 2014) -part. ஓர் உவமவுருபு. முந்துறக்காண்டல் (தஞ்சைவா. 35, தலைப்பு). |
| உற 2 - த்தல் | uṟa- 12 v. tr. 1. To nip, pinch off, tear open; கிள்ளியெடுத்தல். பொற்கை நகத்தாலுறக்கும் (காளத். உலா, 460). 2. To split with force, cleave, rend, rive; 3. To press out, as pulp; to squeeze out, as juice; 4. To suck in; 5. To milk to the last drop; 6. To drain to the last farthing; -v. intr. 1. To be very small, minute, as capable of being nipped; 2. To crowd, to be close together; |
| உறக்கம் | uṟakkam n. <உறங்கு-. [M. uṟakkam.] 1. Sleep, slumber, drowsiness; நித்திரை. (திவ். திருப்பா. 12). 2. Weariness, lassitude; |
| உறக்கு 1 - தல் | uṟakku- 5 v.tr. Caus, of உறங்கு-. [M. uṟakku.] 1. To put to sleep, as a child; தூங்கச் செய்தல். (W.) 2. To weigh down the eyelids, as in sleep; 3. To destroy, ruin; |
| உறக்கு 2 | uṟakku n. <உறங்கு-. See உறக்கம். உறக்கெனு மோடை யானை (சீவக. 3075). |
| உறகு - தல் | uṟaku- 5 v. intr. <id. [K. oṟagu.] To sleep; உறங்குதல். பறவை யரையாவுறகல் (திவ். பெரியாழ். 5, 2, 9). |
| உறங்காப்புளி | uṟaṅkā-p-puḷi n. <id.+ ஆ neg.+. Species of tamarind tree whose leaves do not fold up at night; இரவில் இலைகுவியாத புளியமரம். |
| உறங்கு - தல் | uṟaṅku- 5 v.intr. [K. oṟaṅgu, M. uṟaṅṅu.] 1. To sleep, slumber; நித்திரை செய்தல். (குறல், 339.) 2. To feel drowsy, as on account of a tedious journey, disease, or want of food; 3. To become closed; To droop, as flowers or leaves by the absence of the sun; 4. To be weary; 5. To dwell, abide, reside; |