Word |
English & Tamil Meaning |
|---|---|
| உரோதி - த்தல் | urōti- 11 v.intr. <rud. To cry, bewail; அழுதல். உயிர்களெவற்றினையும். . . உரோதிப்பிப்பாய் (திருக்காளத். பு. 5, 48). |
| உரோமக்கட்டு | urōma-k-kaṭṭu n. <rōman+. Hair thick-set on the body; புற மயிரடர்ச்சி. (W.) |
| உரோமகூபம் | urōma-kūpam n. <rōman+.kūpa. Horripilation; மயிர்ச்சிலிர்ப்பு. உகந்தெதிர் விம்மியுரோமகூபங்களாய் (திவ். பெரியாழ். 5,1,7). |
| உரோமத்துவாரம் | urōma-t-tuvāram n. <id.+. Pores of the skin through which the hairs shoot out; மயிர்க்கால். |
| உரோமப்பட்டு | urōma-p-paṭṭu n. <id.+. Cloth woven with fine hair; எலி மயிர் முதலியவற்றாற்செய்த பட்டு. உரோமப்பட் டுடுத்து (சீவக. 2425). |
| உரோமப்பொடிப்பு | urōma-p-poṭippu n. <id.+. See உரோமபுளகம். . |
| உரோமபுளகம் | urōma-puḷakam n. <id. +. Erection of the hairs of the body caused by emotion, horripilation; மயிர்ச்சிலிர்ப்பு. |
| உரோமபுளகிதம் | urōma-puḷakitam n. <id.+. See உரோமபுளகம். . |
| உரோமம் | urōmam n. <rōman. 1. Hair on the body of men or of animals; down of birds; புறமயிர். (திவா.) 2. Hair; |
| உரோமரேகை | urōma-rēkai n. <id.+. Line of hair above the navel; மயிரொழுக்கு. ஞாலமருளுமீ, துரோமரேகை யென்னவே (சௌந்த. 76). |
| உரோமாஞ்சம் | urōmācam n. <rōmāca. See உரோமபுளகம். . |
| உரோமாஞ்சிதம் | urōmācitam n. <rōmācita. See உரோமபுளகம். . |
| உரோமி | urōmi n. prob. rōman. Sickle leaf. See மயிர்ச்சிகைப்பூண்டு. (மலை.) . |
| உல் | ul n. (J.) 1. Sharp stick or iron to peel coconuts; தேங்காயுரிக்குங் கருவி. 2. Impaling stake; |
| உல்கு | ulku n. <šulka. Toll, custom, duty; சுங்கவிறை. உறுபொருளு முல்குபொருளும் (குறள், 756). |
| உல்குசெய் - தல் | ulku-cey v. intr. <id.+. To levy a duty; சுங்கங் கொள்ளுதல். (பட்டினப். 125.) |
| உல்பா | ulpā n. < U. ulūfa. See உலுப்பை. . |
| உல்பே | ulpē n. See உலுப்பை. (C.G. 117.) . |
| உல்லங்கனம் | ullaṅkaṉam n. <ul-laṅghana. Transgressing, ignoring; மீறுகை. பெரியோர் சொல்லை உல்லங்கனம் செய்யலாகாது. |
| உல்லம் | ullam n. cf. உள்ளல். [T. ullāku.] 1. Hilsa, silvery shot with gold and purple, Clupea ilisha; மீன்வகை. உள்ளத்தைவிற்று உல்லத்தைக்கொள். 2. A sea-fish, silvery shot with yellow and purple, Clupea toli; |
| உல்லரி | ullari n. cf. vallari. Shoot, bud; தளிர். (அக. நி.) |
| உல்லாசக்காரன் | ullāca-k-kāraṉ n. <ullāsa+. A gay person, one who lives in pleasure; மகிழ்ச்சிமேல் நாட்டமுள்ளவன். |
| உல்லாசநடை | ullāca-naṭai n <id.+. Gay, sprightly gait; களிப்பு மிகுந்த நடை. |
| உல்லாசப்படுத்து - தல் | ullāca-p-paṭuttu- v. tr. <id.+. 1. To make one merry and gay; களிக்கச்செய்தல். 2. To entertain; |
| உல்லாசப்பேச்சு | ullāca-p-pēccu n. <id.+. Pleasantry, humour; வினோதப்பேச்சு. |
| உல்லாசம் | ullācam n. <ul-lāsa. 1. Mirth, gaiety; உள்ளக்களிப்பு. உல்லாச நிராகுல (கந்தரனு. 2). 2. Shawl, upper garment thrown over the shoulder; |
| உல்லாடி | ullāṭi n. prob. ஒல்கு-+ஆடு-. Thin, gaunt person; மெல்லிய ஆள். (யாழ். அக.) |
| உல்லாபம் | ullāpam n. <ul-lāpa. Babble, prattle, stammering; imperfect utterance, as of children, of birds; நிரம்பாமென்மொழி. (திவா.) |
| உல்லாபன் | ullāpaṉ n. cf. ul-lāgha. He who has recovered from illness; convalescent; நோய்தீர்ந்து சுகப்பட்டுவருபவன். (சூடா.) |
| உல்லி | ulli n. prob. ஒல்கு-. Thin person; ஒல்லி. (யாழ். அக.) |
| உல்லியர் | ulliyar n. cf. kulyā. Persons reputed to be skilled in determining suitable places for digging wells; கூவநூலோர். (திவா.) |
| உல்லேகம் | ullēkam n. < ul-lēkha 1. Description; புணைந்துரை. 2. Figure of speech in which an object is described according to the different impressions produced by its appearance; |
| உல்லேற்று - தல் | ul-l-ēṟṟu- v.tr. < உல்+. To impale; கழுவேற்றுதல். (J.) |
| உல்லோலம் | ullōlam n. <ul-lōla. 1. Large wave, surge; பேரலை. (W.) 2. (Nāṭya.) A mode of gesticulation; |
| உல - த்தல் | ula- 12 v.intr. [M. ula.] 1. To become diminished; to be spent, wasted; குறைதல். உலவாக் கோட்டை (திருவாலவா. 50,13). 2. To be devoid of; to be ruined; 3. To die, pass away; 4. To terminate, expire; 5. To leave, be away from; 6. To be full, complete, perfect; |