Word |
English & Tamil Meaning |
|---|---|
| உரையளவை | urai-y-aḷavai n. <உரை6+. Proof from the šāstras; ஆகமப்பிரமாணம். (சி.சி. அளவை, 2, சிவஞா.) |
| உரையறிகருவி | urai-y-aṟi-karuvi n. <உரை4+. 1. Touchstone; உரைகல். (திவா.) 2. Touch-needle; |
| உரையனுமானம் | urai-y-aṉumāṉam n. <உரை6+. Inference by analogy, of things that are not specifically mentioned in the Sāstras, from those that are mentioned therein; நூலிற் சொல்லியதுகொண்டு சொல்லாததையும் ஒப்புமை பற்றி யறியும் உய்த்துணர்வு. (சி. சி. அளவை, 12, சிவஞா.) |
| உரையாசிரியர் | urai-y-āciriyar n. <id.+. 1. See உரையாசிரியன். . 2. Iḷampūraṇar, the first commentator of the Tolkāppiyam; |
| உரையாசிரியன் | urai-y-āciriyaṉ n. <id.+. Commentator; உரைகாரன். (இலக். கொத். 6.) |
| உரையாடு - தல் | urai-y-āṭu- v. <id.+. tr. To say, tell; To converse; சொல்லுதல். பணிந்த சொல்லுரையாடினன் (பிரபுலிங். இட்டலிங். 42). -intr. சம்பாஷித்தல். |
| உரையாணி | urai-y-āṇi n. <உரை2-+. Touch-needle; மாற்றறிவிக்கும் ஆணி. சிவஞானசித்தி சிவாகமார்த்தங்களுக்கெல்லாம் உரையாணி. (சிவசம. 33). |
| உரையிற்கொள்(ளு) - தல் | uraiyiṟ-koḷ v. tr. <உரை6+. To make additional statements in a commentary about a subject mentioned in the text; மூலத்திற் சொல்லப்படாததை உரையிற் சேர்த்துக்கொள்ளுதல். (மாறன. 275, உரை.) |
| உரையிற்கோடல் | uraiyiṟ-kōṭal n. <id.+. An accepted canon of exegesis which permits of additions being made to the subject-matter of a text by the commentator in the course of his exposition, one of 32 utti; மூலத்திற் சொல்லாதவற்றையும் உரையிற்கொள்ளும் ஒரு தந்திர வுத்தி. (இறை. 27, உரை.) |
| உரையேடு | urai-y-ēṭu n. <id.+. See உரைபாடம். (W.) . |
| உரைவன்மை | urai-vaṉmai n. <id.+. Eloquence, oratorical power; பேச்சுவல்லமை. |
| உரொக்கம் | urokkam n. <U. rōk. Ready money, cash. See ரொக்கம். (J.) . |
| உரோகணி | urōkaṇi n. <rōhiṇī. 1. The 4th nakṣatra. See உரோகிணி. Colloq. . 2. Kind of chebulic myrobalan; |
| உரோகம் | urōkam n. <rōga. Disease; நோய். (பிங்.) |
| உரோகிணி | urōkiṇi n. <rōhiṇī 1. The 4th nakṣatra, Hyades, part of Taurus; ஒரு நட்சத்திரம். (திவா.) 2. One of the wives of Vasudēva, and the mother of Balarāma; 3. Girl of nine years; 4. Christmas rose. See கடுகுரோகிணி. (மலை.) 5. Stinking hellebore. See பீதரோகிணி. (மலை.) |
| உரோகிணிதனயன் | urōkiṇi-taṉayaṉ n. <id.+. Balarāma, the son of Rohinī; பலராமன். (பிங்.) |
| உரோங்கல் | urōṅkal n. prob. T. rōkali. Pestle; உலக்கை. (பிங்.) . |
| உரோசம் | urōcam n. <rōṣa. Keen sensitiveness. See ரோஷம். . |
| உரோசனம் 1 | urōcaṉam n. <rōcanā. See உரோசனை. (தைலவ. தைல. 91.) . |
| உரோசனம் 2 | urōcaṉam n. <rōcana. Red-flowered silk-cotton. See முள்ளிலவு. (மலை.) . |
| உரோசனி 1 | urōcaṉi n. <rōcanī. Red lotus. See செந்தாமரை. (மலை.) . |
| உரோசனி 2 | urōcaṉi n. cf. rēcanā. See உரோசனை2. (மலை.) . |
| உரோசனை 1 | urōcaṉai n. <rōcanā. Bezoar. See கோரோசனை. உரோசனை நிறத்த பொற்பரியே (திருவிளை. நரிபரி. 109). |
| உரோசனை 2 | urōcaṉai n. cf. rēcanā. Indian mustard. See கடுகு. (W.) . |
| உரோசி - த்தல் | urōci- 11 v. intr. <rōṣa. (W.) 1. To exhibit a feeling of shyness, of delicacy; நாணுதல். 2. To be spirited, sensitive to indignity; |
| உரோசு - தல் | urōcu- 5 v. intr. <உரைசு-. To rub; உராய்தல். (பிங்.) |
| உரோஞ்சு - தல் | urōcu- 5 v. intr. See உரோசு-. (பிங்.) . |
| உரோடம் | urōṭam n. <rōṣa. Anger; கோபம். உரோட மொன்றுமிலோங் கண்டாய் (திவ். நாய்ச். 2,5.) |
| உரோணி | urōṇi n. <rōhiṇī. 1. See உரோகிணி. வெண்மதி . . . உரோணியோ டொளித்த தொத்ததே (சீவக. 198). 2. Inflammation of the throat; |
| உரோதனம் | urōtaṉam n. <rōdana. Weeping, crying, lamentation; அழுகை. (திவா.) |
| உரோதனி | urōtaṉi n. <rōdanī. Small climbing nettle. See சிறுகாஞ்சொறி. (மலை.) . |