Word |
English & Tamil Meaning |
|---|---|
| உரைகலங்கு - தல் | urai-kalaṅku- v.intr. <உரை6+ To be confused in speech; பேச்சுத்தடுமாறுதல். சிந்தைதூயோனுரைகலங்க (பாரத. புட்ப. 20). |
| உரைகாரன் | urai-kāraṉ n. <id.+kāra. Commentator; உரையாசிரியன். (நன். 51.) |
| உரைகோளாளன் | urai-kōḷ-āḷaṉ n. <id.+. He who can easily grasp what is taught; சொல்லும் உரையை எளிதிலறியவல்லவன். உரை கோளாளற்குரைப்பதுநூலே. (நன். 37.) |
| உரைச்சூத்திரம் | urai-c-cūttiram n. <id.+. Aphoristic rule composed by the commentator in the course of his commentary on a work in order to furnish additional information; உரையினிடையே உரைகார ரியற்றிய சூத்திரப்பா. (இலக். கொத். 25.) |
| உரைச்செய்யுள் | urai-c-ceyyuḷ n. <id.+. Prose composition; கட்டுரை. வார்த்திகப் பொழிப்பென்பது உரைச்செய்யுளானும் பாச்செய்யுளானுஞ் செய்யப்படும். (சீ. போ. பா.) |
| உரைசல் | uraical n. <உரை1-. Rubbing against, friction; உராய்கை. Colloq. |
| உரைசு - தல் | uraicu- 5 v.cf. <உரை1-. [T. oratsu, K. ore, M. ura.] intr. 1.To rub against, as a post; to chafe; உரிஞ்சுதல். 2. To wear away by use, as a seat, as one's feet by walking;To rub hard, scour, scrape, scratch as with the head of a nail, clean off or waste away by rubbing; |
| உரைசெய் - தல் | urai-cey- v. <உரை6+. [M. uracey.] tr. To speak, talk; To write a commentary; சொல்லுதல். இருந்தவாற்றையுரைசெய்தான் (திருவாய். நூற். 99). -intr. வியாக்கியானம் பண்ணுதல். |
| உரைஞ்சு - தல் | uraicu- 5 v.tr. <உரைசு-. To rub; உரைசுதல். ஆனையு மானையு முதுகுரைஞ்ச இடையிலிருந்து கொசுகு நசுங்குகிறது. |
| உரைத்தாமென்றல் | uraittām-eṉṟal n. <உரை5-+. (Gram.) Drawing attention to a subject that has already been explained, one of 32 utti, q.v.; ஓர் உத்தி. (நன். 14.) |
| உரைத்துமென்றல் | uraittum-eṉṟal n. <id.+. (Gram.) Hint thrown out to suggest that the explanation of an item may be looked for in a subsequent place, one of 32 utti, q.v.; ஓர் உத்தி. (நன். 14.) |
| உரைநடை | urai-naṭai n. <உரை6+. Prose style; வாசகநடை. |
| உரைநயம் | urai-nayam n. <id.+. Excellence of the exposition on a work; வியாக்கியானத்தின் இனிமை. |
| உரைநூல் | urai-nūl n. <id.+. 1. Commentary, as a recognized work possessing literary merit and forming part of literature; உரையாகிய நூல். 2. A work on which a commentary has been written; |
| உரைப்பாட்டு | urai-p-pāṭṭu n. <id.+. Rhetorical prose; கட்டுரை நடை. (சிலப். பதி. 60, உரை.) |
| உரைப்பு | uraippu n. <உரை2-. 1. Rubbing; தேய்ப்பு. 2. Assaying, testing the quality of fineness of precious metals; |
| உரைப்பொருள் | urai-p-poruḷ n. <உரை6+. Commentary which seeks to give the real meaning of the text; விரித்துரைக்கும் மெய்யுரை. (திவா.) |
| உரைபாடம் | urai-pāṭam n. <id.+. Text with commentary; மூலமும் உரையும். (W.) |
| உரைபெறுகட்டுரை | urai-peṟu-kaṭṭurai n. <id.+. Rhetorical prose, in an epic poem; காவியங்களில் உரைநடையி லமைந்த தொடர். (சிலப்.) |
| உரைமானம் | urai-māṉam n. <உரை2-.+. [M. uramānam.] Rubbing; தேய்ப்பு. |
| உரைமுடிவு | urai-muṭivu n. <உரை6+. Decision arrived at after hearing both parties to a suit; considered judgment; நியாயத்தீர்மானம். உரைமுடிவு காணா னிளைமையோன். (பழ. 6). |
| உரைமெழுகு | urai-meḻuku n. <உரை2-+. Darkish kind of wax, used by goldsmiths as well as by assayers in cash bazaars to take up the dust falling from precious metals that are tested on the touchstone; உரைத்தபொன்வெள்ளிகளை ஒற்றும் மெழுகு. |
| உரையசை | urai-y-acai n. <உரை6+. Word which has lost much of its original signification and is almost an expletive as ஆங்க; தன்னாற்றலைப் பெரும்பான்மையு மிழந்து சிறிதுபொருளுணர்த்திவரும் இடைச்சொல். (தொல். சொல். 279, உரை.) |
| உரையசைக்கிளவி | urai-y-acai-k-kiḷavi n. <id.+. Word used in inviting attention, as கேள் i.e. 'listen' in கேண்மியா; ஒருவனை எதிர்முகமாக்குஞ்சொல். (தொல். எழுத். 34.) |
| உரையல் | uraiyal n. <உரை5-. Narrating, relating; சொல்லுகை. கனவின் றலையிட் டுரையல் (கலித். 92, 57). |