Word |
English & Tamil Meaning |
|---|---|
| ஊழியமறியல் | ūḻiya-maṟiyal n. <உழியம்+மறி-. Rigorous imprisonment; கடுங்காவல். (J.) |
| ஊழியன் | ūḻiyaṉ n. <id. 1. Slave; அடிமை. 2. Servant; |
| ஊழியான் | ūḻiyāṉ n. <ஊழி. 1. One who lives to a great age; நெடுங்கால வாழ்க்கை யுடையான். ஊழியா ரெளிதினிற் கரசுதந் துதவுவார் (கம்பரா. நட்புக்கோட். 4). 2. God, One who will live through the final destruction of the world; |
| ஊழில் | ūḻil n. <ஊழ்2-. Filthy mire; அருவருப்புறு சேறு. (பிங்.) |
| ஊழிலை | ūḻ-ilai n. <id.+. Dead, dry leaves; இலைச்சருகு. கோடை தூற்றக் கூடிய வூழிலை (ஞானா. 28, 12). |
| ஊழுறு - தல் | ūḻ-uṟu- v. tr. <id.+. To scoop out; குடைதல். காழியர் மோதகத் தூழுறு விளக்கமும் (சிலப். 6, 137, அரும்.) |
| ஊழை | ūḻai n. <id. Bile; பித்தம். (பிங்.) |
| ஊளன் | ūḷaṉ n. <ஊளை. [M. ūḻan.] Jackal, Fox; நரி. (பிங்.) |
| ஊளா | ūḷā n. A carnivorous marine fish, dark leaden colour, Sphyraena acutipinnies; நெடுவாய்மீன். |
| ஊளான் | ūḷāṉ n. Sea-bream, greyish silvery, Crenidens indicus; கடல்மீன் வகை. |
| ஊளி | ūḷi n. prob. உளை1-. 1. Sound; சத்தம். (ஈடு, 7,4,4.) 2. Hunger; |
| ஊளை 1 | ūḷai n. <ஊளை 1-. [T. ūḷa, K. ūḷ, M. ōḷi.] Howl of a dog or jackal, bleat of a sheep when diseased; cry of a person in anguish, applied contemptuously; நரிமுதலியவை இடுஞ்சத்தம். ஊளைப் பெருநரி வவ்விய வூனை (தணிகைப்பு. களவு. 617.) |
| ஊளை 2 | ūḷai n. <ஊழல். Offensive smell; தீநாற்றம். ஊளைமோர். |
| ஊளைக்காது | ūḷai-k-kātu n. <id.+ காது. Purulent or mucopurulent discharge from the ear, Otorrhoea; சீவடியுங் காது. |
| ஊளைச்சதை | ūḷai-c-catai n. <id.+. See ஊழற்சதை. . |
| ஊளைமூக்கு | ūḷai-mūkku n. <id.+. Running nose; சளிபிடித்த நாசி. |
| ஊளையிடு - தல் | ūḷai-y-iṭu- v. intr. <ஊளை1+. To howl as jackal or dog; நாய் நரி முதலியவை சத்தமிடுதல். முதிர்நரிக ளூளையிடின் (சூத. எக்கி. பூ. 46, 20). |
| ஊற்றங்கோல் | ūṟṟaṅ-kōl n. <ஊன்று-+. [T. ūtakola.] Staff to lean on; ஊன்றுகோல். ஒல்லையுயிர்க் கூற்றங்கோலாகி (சிறுபஞ். 57). |
| ஊற்றம் 1 | ūṟṟam n. <ஊன்று-. [T. ūta, M. ūṟṟam.] 1. Walking-stick, crutch, prop; பற்றுக்கோடு. உண்முதற் பொருட்கெலா மூற்ற மாவன (கம்பரா. கிளை. 74). 2. Stability, immobility; 3. Strength, power; 4. Ardour eagerness; 5. Greatness, eminence; 6. Training, practice; |
| ஊற்றம் 2 | ūṟṟam n. <ஊறு. 1. Hindrance; இடையூறு. மெல்லடியாரொடு மூற்றமஞ்சா (திருவிளை. திருமணப். 34). 2. Harm, injury; 3. Sensation of touch; |
| ஊற்றாணி | ūṟṟāṇi n. <ஊன்று-+ஆணி. Nail which fastens the plough-beam to the plough; கலப்பையுறுப்பி னொன்று. கலப்பை யூற்றாணி யுளதாயி னுலகுநிலை குலையாதே (ஏரெழு. 5). |
| ஊற்றாம்பெட்டி | ūṟṟām-peṭṭi n. <ஊற்று-+. See ஊற்றுப்பெட்டி. . |
| ஊற்றால் | ūṟṟāl n. [T. ūta.] 1. Wicker basket for catching fish; மீன்பறி. (W.) 2. Wicker basket for covering chickens; 3. The 4th nakṣatra, whose shape resembles a fish basket-net See உரோகிணி. (பிங்.) . |
| ஊற்றால்கவி - த்தல் | ūṟṟāl-kavi- v. intr. <ஊற்றால்+. To set a wicker basket for catching fish; மீன்பிடிக்கப் பறியை மூடுதல். (W.) |
| ஊற்றிரு 1 - த்தல் | ūṟṟiru v. intr <ஊற்று2+இரு-. To well up in abundance, as a spring; ஊற்றுமிகுதல். ஊற்றிருந் துள்ளங் களிப்போன் போற்றி (திருவாச. 3, 121). |
| ஊற்றிரு 2 - த்தல் | ūṟṟiru v. intr <ஊற்று3 +இரு-. To be devoted; அபிநிவேசமுண்டாத,. இத்தலை உற்றிருக்க வேணும். (ஈடு). |
| ஊற்றிறை - த்தல் | ūṟṟiṟai- v. intr. <ஊற்று2+இறை-. To scoop and throw out the water of a spring in the bed of a river until it becomes pure; ஊற்றிலுள்ள நீரை யிறைத்துச் சுத்தநீர் ஊறச்செய்தல். |
| ஊற்றினவெண்ணெய் | ūṟṟiṉa-v-eṇṇey n. <ஊற்று-+. Castor-oil obtained by boiling the seeds, dist. fr. ஆட்டினவெண்ணெய், which is cold-drawn; ஆமணக்கெண்ணெய். |
| ஊற்று 1 - தல் | ūṟṟu- 5 v.tr. [M. ūṭṭu.] 1. To pour out, cause to flow, spill; வார்த்தல். ஒழிவுறக் கடத்தினீ ரூற்றி (சேதுபு. கந்தமா. 87). 2. To extract, as oil from the castor seeds by boiling them; 3. To pour out, cast away as useless, empty or clear as a vessel of its contents; |