Word |
English & Tamil Meaning |
|---|---|
| உறுப்பற்றவன் | uṟuppaṟṟavaṉ n. <id.+ அறு-. 1. Ill-formed, deformed person; அங்கவீனன். 2. Ill-bred person; |
| உறுப்பறை | uṟuppaṟai n. <id.+ id. 1. Deformed person; அங்கவீனன். ஆதுல ரந்தகருறுப்பறைக ளாதர் (பிங். 3: 35). 2. Dismembering the limbs; |
| உறுப்பா | uṟuppā n. [M. uṟuppu.] A tree, the timber of which is used instead of teak in ship-building, Hopea decandra; கப்பல் செய்வதற்குபயோகமான மரவகை. (மூ.அ.) |
| உறுப்பில்பிண்டம் | uṟuppil-piṇṭam n. <உறுப்பு+இல்+. Aborted embryo; கருவில் வடி வுறுமுன் சிதைந்த தசைப்பிண்டம். சிறப்பில் சிதடு முறுப்பில் பிண்டமும் (புறநா. 28). |
| உறுப்பு | uṟuppu n. <உறு1-. 1. Limb, member of body; அவயவம். (சூடா.) 2. Division, as of an army; part of a whole, component part, department, section; 3. Body; 4. (Gram.) Consonant; 5. (Mus.) Secondary melody type of the pālai class; 6. Bough, branch; 7. Just proportion, sysmmetry of form; 8. Copy of single letters set for a child to imitate; 9. Title deed, as of land; |
| உறுப்புக்குறை | uṟuppu-k-kuṟai n. உறுப்பு+. Maimedness, body defect, deformity; அங்கவீனம். |
| உறுப்புத்தள்ளுகை | uṟuppu-t-taḷḷukai n. <id.+. Prolapsus ani; அண்டுதள்ளுகை. Loc. |
| உறுப்புத்தோல் | uṟuppu-t-tōl n. <id.+. Deer-skin, a piece of which, according to the šāstras, the Brahmachāri among the Brahmins should fasten to his sacred thread; மான்தோல். உறுப்புத்தோலும் வெண்ணெய் பூசின உடம்புமான யஜ மானவேஷத்தோடே (ஈடு, 4, 8, 4). |
| உறுப்புள்ளவன் | uṟuppuḷḷavaṉ n. <id.+. (W.) 1. Beautiful, well-formed man; அங்கலட்சணமுடையவன். 2. Man of enterprising character qualified for business; 3. Man of good conduct, virtuous person; |
| உறுபூசல் | uṟu-pūcal n. <உறு-+. Hard scuffle, hand to hand fight; கைகலந்த யுத்தம். பேரணி உறுபூசலானவாறே (ஈடு, 9, 9, 2). |
| உறுபொருள் | uṟu-poruḷ n. <id.+. Unclaimed property which a man appropriates to himself; உடையாரில்லாமையால் ஒருவனுக்குக் கிடைக்கும் பொருள். உறுபொருளு முல்கு பொருளும் (குறள், 756). |
| உறும்பு | uṟumpu n. prob. உறு-. Small piece of dried clay with a sharp edge; உலர்ந்த கரம்பைமண்ணின் கூரிய சிறுகட்டி. Loc. |
| உறும்பு - தல் | uṟumpu- 5 v. intr. Dial. var. of உறுமு-. . |
| உறுமால் | uṟumāl n. <U. rūmāl. See உறுமால். . |
| உறுமாலை | uṟumālai n. <id. See உறுமால். நற்பொரு ளுலாவென்னி லுறுமாலை (திருவேங். சத. 29). |
| உறுமி | uṟumi n. <உறுமு-. A kind of drum played upon chiefly by Toṭṭiya beggars; ஒருவகைத் தோற்கருவி. (சங். அக.) |
| உறுமியடி - த்தல் | uṟumi-y-aṭi- v.tr. <id.+. To alternately rub and beat on one side of uṟumi with a curved stick in order to produced a characteristic humming sound; குறுந்தடியால் ஒலியுண்டாகுமாறு உறுமியைத் தேய்த்தடித்தல். Loc. |
| உறுமு - தல் | uṟumu- 5 v. intr. Onom. உறும். [M. uṟumbu.] 1. To growl, as a wild beast; to grunt, as a pig; to rumble, as thunder; to sound, as the uṟumi drum; உறுமென்று ஒலித்தல். 2. To murmur angrily; 3. To rise; to be stirred up; |
| உறுமை | uṟumai n. <உறுமு-. See உறுமி. கம்பலியுறுமை தக்கை (கம்பரா, பிரமாத்திர. 5). |
| உறுவது | uṟuvatu n. <உறு-. 1. That which happens; வம்பவிப்பது. உறுவ தொன்று முணர்கலாது (பாரத. வாரணா. 81). 2. That which accrues; gain; 3. That which resembles; 4. That which is proper; |
| உறுவதுகூறல் | uṟuvatu-kūṟal n. <உறுவது+. A form of indirect negative reply consisting in the person questioned stating what would happen to him if he were to answer 'yes' as for e.g., when a person who is asked a question like 'Will you do this', replies, 'My health will be affected'; ஒன்றைச் செய்வாயா என்று வனாவியவனிடத்து நேர்வதுகூறுமுகத்தால் மறுப்பதைத் தெரிவிக்கும் விடை. (நன். 386, உறை.) |