Word |
English & Tamil Meaning |
|---|---|
| உறைக்கிணறு | uṟai-k-kiṇaṟu n. <உறை4+. Well formed of burnt clay curbs placed one upon another; கடுமண்ணுறையிட்டகிணறு. உறக்கிணற்றுப் புறச்சேரி (பட்டினப். 76). |
| உறைகாரன் | uṟai-kāraṉ n. <id.+. Sheath maker; காரோடன். (சிலப். 5, 32, உரை.) |
| உறைகாலம் 1 | uṟai-kālam n. <id.+. Lifetime; வாணாள். (W.) |
| உறைகாலம் 2 | uṟai-kālam n. <உறை3-+. Rainy season; மழைக்காலம். (W.) |
| உறைகுத்து - தல் | uṟai-kuttu- v. intr. <உறை5+. To pour a small quantity of curds into milk to curdle it; பாலுக்குப் பிரைகுத்துதல். |
| உறைகோடு - தல் | uṟai-kōṭu- v. intr. <id.+. To fail, as rain, in its season; பருவமழை பொய்யாதொழிதல். (குறள், 559.) |
| உறைச்சாலை | uṟai-c-cālai n. <id.+. Dispensary, hospital; ஔஷதசாலை. பல்லுறைச் சாலைகளும் (தைலவ. பாயி. 12). |
| உறைத்தல் | uṟaittal n. <உறை3-. Reproving, rebuding; அதட்டுகை. (பிங்.) |
| உறைநாழி | uṟai-nāḻi n. prob. உறை1+. Share of the village watchman in ancient times; வெட்டியான் மானியம். உறைநாழி வெட்டி . . . உள்ளிட்ட அனைத்துவற்கமும் (S.I.I. ii, 247, 8). |
| உறைப்பன் | uṟaippaṉ n. <உறைப்பு. Strong, powerful man; சக்திமான். ஒருப்படுத்த வுறைப்பனூர் (திவ். பெரியாழ். 4, 8, 2). |
| உறைப்பு | uṟaippu n. <உறை3-. 1. Sharpness of taste; சுவைகூர்மை. 2. Pungency; 3. [T. oṟapu.] Firmness, steadfastness; 4. Opportunity, favourable time; 5. Severity, sternness, harshness; 6. Impressiveness, positiveness; 7. Painful sensation of body or painful feeling of mind; 8. Falling of rain; 9. Blow; |
| உறைப்புக்காட்டு - தல் | uṟaippu-k-kāṭṭu- v. intr. <உறைப்பு+. To be pungent; காரமாதல். |
| உறைபதி | uṟai-pati n. <உறை2-+. See உறைவிடம். நாணுங் குறைபதி (குறள், 1015). |
| உறைபனி | uṟai-paṉi n. <id.+. Hoar frost; இறுகின பனி. |
| உறைபோ - தல் | uṟai-pō- v. intr. <உறை4+. To exceed computation; to be to numerous even for numbering by symbols; உறையிடமுடியாதொழிதல். அம்பண வளவை விரிந்துறைபோகிய (பதிற்றுப். 66, 8). |
| உறைபோடு - தல் | uṟai-pōṭu- v. tr. <id.+. See உறையிடு-. . |
| உறைமோர் | uṟai-mōr n. <உறை5+. Small quantity of sour diluted curd poured over milk to curdle it; பாலிலிடும் பிரைமோர். |
| உறையிடு - தல் | uṟai-y-iṭu- v.tr. <உறை1+. To put down a particular mark or symbol to stand for a number, in numbering, measuring or weighing, as 1 for 100; பேரளவைக் குறிப்பதற்குச் சிற்றளவுக்குறியமைத்துக்கொள்ளுதல். உறையிடத் தேய்ந்திடு மிவ்வந்தி வானத்துடுக்குலமே (அஷ்டப். திருவேங்கடத்தந். 34). |
| உறையுள் | uṟai-y-uḷ n. <உறை2-+. 1. Living, residing, abiding; உறைகை. உறையுண்முனியும் (புறநா. 96). 2. Abode, resting place; 3. House; residence; 4. Village; town; 5. District, province; 6. Sleeping place; dormitory; 7. Age, aeon; |
| உறையூர் | uṟai-y-ūr n. Name of an ancient Cōḻa capital, now a suburb of Trichinopoly; சோணாட்டின் பழைய தலைநகருள் ஒன்று. (சிலப். 10, 242.) |
| உறைவி | uṟaivi n. <உறை2-. Woman resident; உறைபவள். நோயுழந் துறைவி (குறுந். 400). |
| உறைவிடம் | uṟaiviṭam n. <உறைவு+. 1. Dwelling-place, residence; இருக்குமிடம். அன்றவருறைவிடத் தல்கின ரடங்கி (சிலப். 11, 9). 2. Mine, store-house; |
| உறைவு | uṟaivu n. உறை2-. 1. Abiding, resting; தங்குகை. உடங்குறைவு நானுங்கருதிவந்தான் (தணிகைப்பு. களவு. 558). 2. Dwelling-place, abode; |
| உன்மணி | uṉ-maṇi n. <un-maṇi. Superior gem; உயர்ந்த மணி. (W.) |
| உன்மத்தகம் | uṉ-mattakam n. <un-mattaka. Thorn-apple. See ஊமத்தை. உன்மத்தக் மலர்சூடி (தேவா. 1200, 6). |
| உன்மத்தகி | uṉmattaki n. cf. உன்மத்தி. 1. Indian ipecacuanha. See குறிஞ்சா. (மலை.) . 2. Small Indian ipecacuanha. See சிறுகுறிஞ்சா. (மூ. அ.) |
| உன்மத்தம் | uṉ-mattam n. <un-matta. 1. Madness, infatuation, frenzy; வெறி. உன்மத்த மேற்கொண் துழிதருமே (திருவாச. 5, 7). 2. Stupor, induced by drugs or mantras; 3. The arrow of kāma whose dart makes one mad on account of love; 4. Action of one of the five arrows of kāma; 5. Thorn-apple. See ஊமத்தை. (திவா.) |