Word |
English & Tamil Meaning |
|---|---|
| உளு 2 - த்தல் | uḷu- 11 v. intr. <உளு. To be worm-eaten, as wood; to be eaten out by insect, as grain,as seeds; மரமுதலியவை புழுவால் அரிக்கப் பட்டுக் கெடுதல். |
| உளுக்கா - த்தல் | uḷukkā- 11 v. intr. 1. To sit down; இருத்தல். சோளேந்திரசிங்கனை யுளுக்காக்கப் பண்ணுகிறேன் (ஈடு, 6, 4, 9). 2. To sink, as a wall; |
| உளுக்காரு - தல் | uḷukkāru- v. intr. See உளுக்கா-. . |
| உளுக்கு 1 - தல் | uḷukku- 5 v. [K. M. uḷukku, Tu. uḷku.] intr. 1. To be sprained, dislocated; சுளுக்குதல். Loc 2. To writhe; To polish or streak metallic articles; |
| உளுக்கு 2 | uḷukku n. <உளுக்கு-. [T. iluku, K. uḷuku, M. uḷukkal, Tu. uḷku.] Sprain, dis-locatin; சுளுக்கு. Loc. |
| உளுந்து | uḷuntu n. cf. உழுந்து. See உழுந்து. . |
| உளுப்பு | uḷuppu n. <உளு-. 1. Condition of being worm-eaten; உளுக்கை. (W.) 2. Worm-eaten tree; |
| உளுப்புத்தாவு - தல் | uḷuppu-t-tāvu- v. intr. <id.+. To be attacked by a pest, as a crop; உளுக்கத்தொடங்குதல். (W.) |
| உளுவை | uḷuvai n. cf. உளுவை. 1. A sea-fish, green with brown spots, Gobius ornatus; உழுவைமீன். 2. A fresh-water fish, variable, generally fawn-coloured with spots, Gobius giuris; 3. A sea-fish, brownish grey, Saurida tumbil; |
| உளை 1 - தல் | uḷai- 4 v. intr. [M. uḷa.] 1. To ache or suffer pain in the limbs, as from weariness, cold, rheumatism; குடைச்சல் நோவடைதல். கால் உளைகிறது. 2. To suffer griping pain, as with dysentery; 3. To travail; 4. To suffer in mind, to be in distress; to touch deeply; 5. To perish; to be destroyed; 6. To be defeated, vanquished; 7. To disperse, scatter; to be diffused; 8. To howl, as a jackal; |
| உளை 2 - த்தல் | uḷai- 11 v. tr. caus. of உளை-. 1. To afflict torment, make sorrowful; வருத்துதல். மாலை யென்னுயி ருளைப்பதும் (கல்லா. 70, 31). 2. To dislike; |
| உளை 3 | uḷai n. <உளை1-. 1. Mane, esp. of a horse or lion; குதிரைசிங்கம் முதலியவற்றின் பிடறி மயிர். பல்லுளைப் புரவி (நெடுநல். 93). 2. Man's hair; 3. Head; upper part; 4. Hair plume on a horse's hed, cāmara; 5. Mud, mire; |
| உளை 4 - த்தல் | uḷai- 11 v. intr. 1. To sound, roar; ஒலித்தல். கடலுளைப்பதும் (கம்பரா. நட்பு. 45). 2. Cf. உளை1-, 8. To howl, as a jackal; 3. To give forth a sound, as a yāḷ;To call, invite; |
| உளை 5 | uḷai n. <உளை4-. 1. Sound; ஒலி. (பிங்.) 2. High tone of voice; 3. Weeping, |
| உளைக்கால் | uḷai-k-kāl n. <உளை3+. Roots of hair; மயிர்க்கால். Colloq. |
| உளைச்சல் | uḷaiccal n. <உளை1-. See உளைவு. Colloq. . |
| உளைந்துபேசு - தல் | uḷaintu-pēcu- v. intr. <id.+. To express anguish from revolving in mind an injury received; மனம் நொந்து பேசுதல். (W.) |
| உளைப்பு | uḷaippu n. <id. See வளைவு. நாக்குளெழுமருப்ப முளைப்புழலை (தைலவ. தைல. 140). |
| உளைமயிர் | uḷai-mayir n. <உளை3+. Mane; பிடரிமயிர். திருமேனியும் உளைமயிருமாய் நின்றநிலை (ஈடு, 1, 9, 2). |
| உளைமாந்தை | uḷai-māntai n. prob. உள். Internal abscess; உட்புண். Vul. (W.) |
| உளைவு | uḷaivu n. <உளை1-. 1. Griping pain in the stomach; வயிற்றுளைவு. 2. Intense pain in the limbs, as from rheumatism, weariness or cold; |
| உளைவெடு - த்தல் | uḷaiveṭu- v. intr. <உளைவு+. To be attacked with griping pain; நோவுண்டாதல். |
| உற்கட்டிதம் | uṟkaṭṭitam n. A posture of sitting, one of nine tiritaravillā-v-irukkai, q.v.; இருக்கை வகை. (சிலப். 8, 25, உரை.) |