Word |
English & Tamil Meaning |
|---|---|
| உழற்று 2 | uḻaṟṟu n. <உழற்று-. Whirling, revolving; சுழற்சி. மாயையுழற்றினிற் படு வம்பனேனை (திருப்பு. 1052). |
| உழறு 1 - தல் | uḻaṟu- 5 v. cf. குழறு-. intr. To be disturbed;To disturb, disperse; கலங்குதல். என்னைக்கண் டுழறா நெகிழ்ந்தாய் (திவ். பெருமாள். 6,8). -tr. கலங்கவடித்தல். தக்கன்றன்வேள்வியுடைதரவுழறியட டையார் (தேவா. 136,8). |
| உழறு 2 - தல் | uḻaṟu- 5 v.intr. 1. To move about; சஞ்சரித்தல். உழறலர் ஞானச்சுடர் விளக்காய் (திவ். இயற். திருவிருத். 58). 2. To mix with, play about; |
| உழன்றறு - த்தல் | uḻaṉṟaṟu- v. intr. <உழல்-+. (W.) 1.To labour hard, strive with might and main; கடினவேலைசெய்தல். 2. To become skilful or dexterous by practice; |
| உழன்றி | uḻaṉṟi n. <id. Stick fastened under a cow's neck with a hole for the tether to play in, neck piece to prevent an ox from turning its head; மாட்டின்கழுத்தில் மாட்டுங் கட்டை. (சங். அக.) |
| உழாஅன் | uḻāaṉ n. <உழு-. Cultivator; உழவன். (தொல். சொல். 137, உரை.) |
| உழால் | uḻāl n. <id. 1. Ploughing; உழுகை. 2. Scratching, probing, as bees the flowers; |
| உழி 1 | uḻi n. 1. Place, site; இடம். செல்வுழிச்செல்கயான் (நன். 163, விருத்). 2. Side; A loc. ending; When, while; |
| உழி 2 - தல் | uḻi- 4 v. intr. To wander about; அலைதல். உழிதலை யொழிந்துள ருமையுந் தாமுமே (தேவா. 553, 10). |
| உழிஞ்சில் | uḻicil n. 1. Sirissa. See வாகை. பொரியரை யுழிஞ்சிலும் (சிலப். 11, 76). 2. A short tree with golden flowers and small leaves, the withering of which was considered a bad omen as it was believed to foreshadow trouble; |
| உழிஞை | uḻiai n. [M. ulia.] 1. Balloon vine, s. cl., Cardiospermum halicacabum; கொற்றான். (புறநா. 50, உரை.) 2. A common wayside weed, Aerua lanata; 3. Chaplet, balloon vine garland worn by soldiers when storming a fort; 4. See உழிஞைத்திணை. (தொல். பொ. 64.) |
| உழிஞைத்திணை | uḻiai-t-tiṇai n. <உழிஞை+. 1. Theme describing the laying siege to a fort; பகையரண்வளைத்தலையுணர்த்துந்திணை. (தொல். பொ. 65.) 2. Theme describing the defence of a fort when it is being besieged; |
| உழிஞைமாலை | uḻiai-mālai n. <id.+. Poem which describes the storming of a fort; ஒரு பிரபந்தம். (தொன். 283, உரை.) |
| உழிதா[தரு] - தல் | uḻi-tā- v. intr. <உழி-+தா-. 1. To wander about, move to and fro; அலைதல். உன்மத்த மேற்கொண்டுழிதருமே (திருவாச. 5,7). 2. To wander from place to place; |
| உழு 1 - தல் | uḻu- 1 v. tr. [K. M. uḻu, Tu. ūd.] 1. To plough; உழவ ருழுபடைக்கு (நாலடி, 178). 2. To dig up, root up, as pigs; 3. To scratch, incise, as bees in a flower; 4. To arrange or adjust, as the hair with the fingers; |
| உழு 2 | uḻu n. <உழு1-. Mud gryllus; பிள்ளைப்பூச்சி. (W.) |
| உழு 3 - த்தல் | uḻu- 11 v. intr. <உளு-. To decay, rot, puterfy; பதனழிதல். உழுக்குமூன் விதத்தையுண்டு (சிவதரு. சிவதரும. 7). |
| உழுகு | uḻuku n. <ஒழுகு. Land-register. See ஒழுகு. . |
| உழுத்தம்பொடி | uḻuttam-poṭi n. <உழுந்து+. See உழுத்தமா. (சீவக. 2736, உரை.) . |
| உழுத்தமா | uḻutta-mā n. <id.+. Blackgram flour used for cakes; உழுந்தின்மா. |
| உழுத்து | uḻuttu n. An ancient ornament; ஓர் ஆபரணம். முத்தின் உழுத்து ஒன்றிற்கட்டின வயிர மூன்றும் (S.I.I. ii, 430.) |
| உழுதகாடு | uḻuta-kāṭu n. <உழு1-+. Ploughed highland; உழப்பட்ட மேட்டுநிலம். (W.) |
| உழுதுண்போர் | uḻutuṇpōr n. <id.+. A division of the Vēḷāḷas who themselves cultivate the land, dist. fr. உழுவித்துண்போர்; வேளாளரில் தாமேபயிரிட்டுண்ணும் ஒருவகையார். (தொல். பொ. 30, உரை.) |