Word |
English & Tamil Meaning |
|---|---|
| உலோவு - தல் | ulōvu- 5 v.intr. <lōbha. See உலோபி2-2. நீரென் னுயிர்தரவுலோவினீரோ (கம்பரா. கார்முக. 46). |
| உவ் | uv impers. pron. <உ4. They, those things near you. See உவை. உவ்வு மெவ்வயி னோயு நீயே (பரிபா. 2, 58.) |
| உவ்வி | uvvi n. <id. Head; தலை. (திவா.) |
| உவ - த்தல் | uva- 12 v. intr. [M. uva.] 1. To be glad, to rejoice, to be delighted; மகிழ்தல். (திருமுரு. 1.) 2. To be pleasing, agreeable; -tr.To be pleased with, to approve of, like; |
| உவக்காண் | uva-k-kāṇ int. <உ4+. Behold, see where you are; உங்கேபார். உவக்காண். . . வரிக்கச்சினனே (ஐங்குறு. 206). |
| உவகுருவாணன் | uvakuruvāṇaṉ n. <upa-kuruvāṇa. Brahmachārin who is about to become a house-holder; இல்லறத்தை யடையு நிலையிலிருக்கும் பிரமசாரி. (கூர்மபு. வருண. 37.) |
| உவகுலம் | uvakulam n. <upakulyā. 1. Long Pepper. See திப்பிலி. (மலை.) . 2. The three myrobalans. See திரிபலை. (மலை.) |
| உவகை | uvakai n. <உவ-. [T. uvvāyi.] 1. Joy, gladness, delight; மகிழ்ச்சி. நகையு முவகையுங் கொல்லுஞ் சினத்தின் (குறள், 304). 2. Love, fondness; 3. Sexual desire; amorous passion; 4. (Poet.) Sentiment of love; |
| உவகைக்கண்ணீர் | uvakai-k-kaṇṇīr n. <உவகை+. Tears of joy; ஆனந்தபாஷ்பம். அழுகைக்கண்ணீர்போல உவகைக்கண்ணீர் வீழ்வதுமுண்டு (தொல். பொ. 253, உரை.) |
| உவகைக்கலுழ்ச்சி | uvakai-k-kaluḻcci n. <id.+. (Purap.) Theme of a wife's shedding tears of exultation on seeing her warrior husband lying sorely wounded by the sword in battle; வாட்புண்மிகுந்த கணவனைக் கண்டு மனைவி மகிழ்ந்து கண்ணீர் வீழ்க்கும் புறத்துறை. (பு. வெ. 7, 25.) |
| உவகைச்சொல் | uvakai-c-col n. <id.+. Kind and polite words, as to a visitor; congratulation, felicitation; முகமன். (W.) |
| உவகைப்பறை | uvakai-p-paṟai n. <id.+. A drum used to be beaten on occasions of joy; மகிழ்ச்சியைக்குறிக்கும் பறை. (திவா.) |
| உவகைமுத்து | uvakai-muttu n. <id.+. Large drops of tears of joy, opp. to புலம்பு முத்து; உவகைக்கண்ணீர். |
| உவச்சக்காணி | uvacca-k-kāṇi n. <உவச்சன்+. Lands granted rent-free to a person of the uvaccan caste for service as a temple drummer; உவச்சனுக்கு கோயிற்கொட்டுழியத்திற்காக விடப்படும் மானியம். (Insc.) |
| உவச்சன் | uvaccaṉ n. 1. Member of a caste of temple drummers and Pūjāris of Kāḷi; பூசாரிச்சாதியான். (நன். 144, மயிலை.) 2. Member of an ancient tribe of Arabs; |
| உவட்சி | uvaṭci n. <உவள்-. Litheness, flexibility; துவளுகை. (W.) |
| உவட்டி 1 - த்தல் | uvaṭṭi- 11 v. tr. cf. உவட்டு-. To nauseate, loathe; அருவருத்தல். (J.) |
| உவட்டி 2 | uvaṭṭi n. <உவட்டி. Nauseating, loathing, detesting; அருவருப்பு. (W.) |
| உவட்டிப்பு | uvaṭṭippu n. <id. See உவட்டி. (W.) . |
| உவட்டிற்கூர்மை | uvaṭṭiṟ-kūrmai n. Kind of ore; மாமிசபேதி. (W.) |
| உவட்டு 1 - தல் | uvaṭṭu- 5 v. intr. 1. To loathe, abominate, recoil from; வெறுப்புறுதல். மாயவாழ்க்கையி லூனமே யிருத்தலென் றுவட்டினோர்களும் (அருட்பா, குடும்ப. 18). 2. To satiate, surfeit; 3. To increase; |
| உவட்டு 2 | uvaṭṭu n. <உவட்டு-. 1. Nausea; குமட்டுகை. (W.) 2. Increasing, overflowing, as from a fountain; |
| உவட்டெடு - த்தல் | uvaṭṭeṭu- v. intr. <உவட்டு+. To swell, as a river; பெருக்கெடுத்தல். உவட்டெடுத்தொழிகருவி (தணிகைப்பு. வீராட்ட. 76). |
| உவண் | uvaṇ adv. <உ4. Upper-place, place above; மேலிடம். (சீவக. 2853.) |
| உவணகேதனன் | uvaṇa-kētaṉaṉ n. <su-parna+. Viṣṇu, who has the white-headed kite on his banner; திருமால். (சூடா.) |
| உவணம் 1 | uvaṇam n. <உவண். Height; உயர்ச்சி. (திவா.) |
| உவணம் 2 | uvaṇam n. <su-parṇa. 1. White-headed kite. See கருடன். சிறையுவண மூர்ந்தாய் (திவ். இயற். 1,22). 2. Vulture; |
| உவணமுயர்த்தோன் | uvaṇam-uyarttōṉ n. <id.+. See உவணகேதனன். (திவா.) . |