Word |
English & Tamil Meaning |
|---|---|
| உலோகதருமிணி | ulōka-tarumiṇi n. <lōha-dharminīI. (šaiva.) A mode of initation in which the hair tuft which represents the veiling Energy is not removed for the worldly minded disciple, a kind of capīca-tiṭcai, q.v.; போககாமிகட்குச் செய்யப்படுவதான சபீசதீட்சை வகை. (சைவச. ஆசாரி. 62, உரை.) |
| உலோகதாது | ulōka-tātu n. <lōha+. A mineral poison; துத்தபாஷாணம். (மூ. அ.) |
| உலோகநிமிளை | ulōka-nimiḷai n. <id.+. Variety of bismuth; நிமிளைவகை. (W.) |
| உலோகப்பிரகாசன் | ulōka-p-pirakācaṉ n. <lōka+. Lit., he who illumines the world, one of tuvātacātittar, q.v.; துவாதசாதித்தருளொருவன். (பிங்.) |
| உலோகபற்பம் | ulōka-paṟpam n. <lōha+. Oxide of iron; அயவெள்ளை. (மூ. அ.) |
| உலோகபாலர் | ulōka-pālar n. <lōka+pāla. Regents of the eight points of the compass; அஷ்டதிக்குப்பாலகர். (திவ். பெரியாழ். 5, 2, 9.) |
| உலோகம் 1 | ulōkam n. <lōka. The world; உலகம். (திவா.) |
| உலோகம் 2 | ulōkam n. <lōha. Metal. பொன்முதலிய தாதுப்பொருள். (பிங்.) |
| உலோகமணல் | ulōka-maṇal n. <id.+. Iron sand; இரும்பு மணல். (W.) |
| உலோகயாத்திரை | ulōka-yāttirai n. <lōka+. Way of the world; worldly affairs; உலகநடை. உலோகயாத்திரைக ளதிகரியா துறுநர்க்கு (வேதா. சூ. 164). |
| உலோகவாதம் | ulōka-vātam n. <id.+. Popular report, tradition; ஐதீகம். (சி. சி. அளவை. 1, ஞானப்.) |
| உலோகாயதம் | ulōkāyatam n. <lōkāyata. Materialism; சார்வாகமதம். (திருக்காளத். பு. 30, 25.) |
| உலோகாயதன் | ulōkāyataṉ n. <id. Materialist; சார்வாகன். உலோகாயாதனெனு மொண்டிறற் பாம்பின் (திருவாச. 4,56). |
| உலோகாயிதன் | ulōkāyitaṉ n. <lōkāya-tika. See உலோகாயதன். (பிரபோத. 31,1.) . |
| உலோகிதம் | ulōkitam n. <lōkita. 1. That which is red; சிவந்தது. (உரி. நி.) 2. Sandal-wood tree. See சந்தனம். (மூ. அ). 3. A game at cards with heavy stakes; |
| உலோகிதன் | ulōkitaṉ n. <id. Mars being reddish; செவ்வாய். (பிங்.) |
| உலோச்சு | ulōccu n. <luca. (Jaina.) Pulling out, by the root, the hair on one's head with one's own hands; தம் தலைமயிரைத் தம்கையாற் பறிக்கை. (சீவக. 2820, விசேடக்குறிப்பு.) |
| உலோசனம் | ulōcaṉam n. <lōcana. Eye; கண். தணவறு முலோசனம்போல் (பிரபோத. 32, 54). |
| உலோசி | ulōci n. A wild species of purslane. See பேய்ப்பசளை. (மூ. அ.) . |
| உலோட்டம் | ulōṭṭam n. <lōṣṭa. Lump of clay, cold; மண்கட்டி. தூமமேகாவணமுலோட்டமொடு கோமயந் தோயப்பொதிந்து (தைலவ. தைல. 127). |
| உலோபம் 1 | ulōpam n. <lōbha. Avarice, miserliness, penuriousness; கடும்பற்றுள்ளம். உட்டெறு வெம்பகையாவ துலோபம் (கம்பரா. வேள்விப். 32). |
| உலோபம் 2 | ulōpam n. <lōpa. 1. Want, shortcoming, deficiency; குறைவு. மந்திரவுலோபம். 2. (Gram.) Dropping a letter, by rule of combination; elision in canti; |
| உலோபன் | ulōpaṉ n. <lōbha. See உலோபி. உலோபர் கடைத்தலை (கம்பரா. பள்ளி. 26). |
| உலோபாமுத்திரை | ulōpāmuttirai n. <Lōpāmudrā. The wife of the sage Agastya; அகத்தியர் மனைவி. (தொல். பாயி. உரை.) |
| உலோபி 1 | ulōpi n. <lōbhin. 1. Avaricious person; பேராசையுள்ளவன். 2. Miser; |
| உலோபி 2 - த்தல் | ulōpi- 11 v. intr. <lōbha. 1. To be stingy, miserly; செட்டுச் செய்தல். 2. To be sordid, greedy; |
| உலோபி 3 - த்தல் | ulōpi- 11 v. tr. <lōpa. (Gram.) To bring about elision in canti; கெடுதலவிகாரமடைவித்தல். சுவ்வை யுலோபித்து (வீரசோ. வேற். 5, உரை.) |
| உலோபு - தல் | ulōpu- v. intr. <lōbha. See உலோபி1-2. ஏதுமுலோபாய்காண் (திவ். பெரியாழ். 2, 7, 6.) |
| உலோமசம் | ulōmacam n. <lōmašā. Spikenard. See சடாமாஞ்சி. (மூ. அ.) . |
| உலோமம் | ulōmam n. <lōman. Hair growing over the body of men or of animals; புறமயிர். (சங். அக.) |
| உலோலிதமுகம் | ulōlita-mukam n. <lōlita+. (Nāṭya.) Mode of facial gesticulation consisting in the person inclining his head to a side over his shoulder, to indicate that he is absorbed in deep thought, one of 14 mukav-apiṉayam, q.v.; ஆழ்ந்த சிந்தையால் ஒரு தோள்மேல் தலைசாய்க்கும் முகவபிநயம். (சது.) |