Word |
English & Tamil Meaning |
|---|---|
| ஏகாம்பரம் | ēkāmparam n. <ēka+āmra. A name for Conjeevaram, a city famous for its Siva shrine under a mango tree; ஒருமாவின்கீழ்ச் சிவன் கோயில்கொண்டுள்ள காஞ்சீபுரம். தொல்லுவகுபுகழ் காசியேகாம்பரம். (அறப். சத. 59). |
| ஏகாம்பரன் | ēkāmparaṉ n. <id.+. See ஏகம்பன். . |
| ஏகாயம் | ēkāyam n. <ஏகாசம். Scarf. See ஏகாசம். தோலுடையாடை யேகாயமிட்டு (தேவா. 159, 4). |
| ஏகாயனர் | ēkāyaṉar n. <ēka+ayana. Mādhvas, from their doctrine that Viṣṇu alone needs to be worshipped for salvation; மாத்துவர். (ஈடு, மஹாப்ர.) |
| ஏகார்க்களம் | ēkārkkaḷam n. <id.+ argala. (Astrol.) Diagram drawn up to find out inauspicious days; தீயநாளறிதற்குரிய சக்கரம். (விதான. பஞ்சாங். 28.) |
| ஏகாரவல்லி | ēkāravalli n. <kāra-vallī. 1. Balsam-pear. See பாகல். (மலை.) . 2. Bristly balsam-pear. See பழுபாகல். (I.P.) 3. Jack tree. See பலா. (மலை.) |
| ஏகாலத்தி | ēkālatti n. <ēka+. See ஏகாலாத்தியம். Colloq. . |
| ஏகாலாத்தியம் | ēkālāttiyam n. <id.+ārātrika. Single light waved before an idol in worship; பூசையில் சுவாமிக்குமுன் சுற்றும் ஒற்றைச்சுடர்த் தீபம். (பரத. ஒழிபி. 41, உரை.) |
| ஏகாலி | ēkāli n. 1. Washerman; வண்ணான். (பிங்.) 2. Soap; |
| ஏகாவல்லி | ēkā-vali n. <ēkā-vali. See ஏகாவலி. (S.I.I. ii, 399). . |
| ஏகாவலி | ēkāvali n. <id. Long gold or pearl necklace of a single string; ஒற்றைச்சரமாலை. ஏகாவலியுஞ் சாத்தீரே (கலிங். 500, புதுப்.) |
| ஏகான்மவாதம் | ēkāṉma-vātam n. <ēka+ātman+. Monistic doctrine according to which there is only one reality, viz., the soul; பிரமம் ஒன்றைத்தவிர வேரொன்றுமில்லை என வாதிக்கும் மதம். (சி. போ. பா. அவைய. பக். 47.) |
| ஏகி | ēki n. <ēkā. Widow, as one who leads a lonely life in this world; கைம்பெண். (W.) |
| ஏகீபவி - த்தல் | ēkīpavi- 11 v. tr . <ēkībhāva. To combine, coalesce; ஒன்றுபடுதல். |
| ஏகீபாவம் | ēkīpāvam n. <ēkībhāva. Union, coalescence; ஒன்றுபடுகை. (சி. சி. 6, 1, ஞானப்.) |
| ஏகு - தல் | ēku- 5 v. intr. [T. ēgu, M. ēhu.] 1. To go, pass; போதல். தாய்த் தாய்க்கொண் டேகுமளித்திவ் வுலகு (நாலடி, 15). 2. To walk; 3. To become loose; to slip off; |
| ஏகை 1 | ēkai n. <ēkā. Pārvatī; உமை. (கூர்மபு. திருக்கல். 3.) |
| ஏகை 2 | ēkai n. <rēkhā. Streak, a fault in a diamond; வயிரக்குற்றங்களு ளொன்று. ஏகையு நீங்கி (சிலப். 14, 181). |
| ஏகோத்தரவிருத்தி | ēkōttara-virutti n. <ēka+ut-tara+vrddhi. Obsequial distribution of doles of rice during the first ten days after death, the quantity given being increased each day by one unit of measure; இறந்தவர்க்கு முதற்பத்துநாட்செய்யும் ஒரு சிராத்தம். Brah. |
| ஏகோத்திஷ்டம் | ēkōttiṣṭam n. <id.+ud-diṣṭa. šrāddha or funeral rite performed on the 11th day after death for the deceased exclusively, without including other ancestors; இறந்தவர்க்குப் பதினொராநாளிற் செய்யும் ஒரு சிராத்தம். |
| ஏகோதகம் | ēkōtakam n. <id.+udaka. Confluence of waters, union of one stream with another; நதி சங்கமம். (W.) |
| ஏகோதிட்டம் | ēkōtiṭṭam n. <ēkōadiṣṭa. See ஏகோத்திஷ்டம். (கூர்மபு. உத். 22, 31.) . |
| ஏகோபி - த்தல் | ēkōpi- 11 v. intr. <ēkībhāva. [M. ehōpi.] To be united; ஒன்றுபடுதல். ஏகோபித்து முளைத்துக்கொண்டார் (இராமநா. உயுத்த. 88.) |
| ஏங்கல் | ēṅkal n. <ஏங்கு-. 1. Shout, clamour; ஆரவாரிக்கை. ஈட்டிய சமபல வீர ரேங்கலால் (இரகு. திக்குவி. 251). 2. Screaming, as of a peacock; 3. Sound, as of the strings of a lute; 4. Weeping; 5. Asthma in children; |
| ஏங்கிப்போ - தல் | ēṅki-p-pō- v. intr. <id.+. To take on, pine; ஏக்கம்பிடித்தல். தாயைப் பிரிந்ததனால் குழந்தை ஏங்கிப்போயிற்று. |
| ஏங்கு - தல் | ēṅku- 5 v. intr. [M. ēngu.] 1. To sound, as a lute; to roar; to scream, as a peacock; ஒலித்தல். குன்றினின் றேங்கு மருவி (திருக்கோ. 148). 2. To pine, languish; 3. To long for, yearn after; 4. To weep, cry, wail, sob; 5. To be in fear, to be panicstricken; |