Word |
English & Tamil Meaning |
|---|---|
| எடுத்தேத்து | eṭuttēttu n. <id.+ ஏத்து-. Praise, eulogy; புகழ்ச்சி. கையறியா மாக்க ளிழிப்பு மெடுத்தேத்தும் (நாலடி, 163). |
| எடுத்தேற்றம் | eṭuttēṟṟam n. <id.+ ஏறு-. Random, chance; குறிப்பின்மை. (W.) |
| எடுத்தேற்றி | eṭuttēṟṟi n. <id.+prob. எறி-. 1. Disregard, discourtesy, contempt; அலட்சியம் அவன் என்னை எடுத்தேற்றியாய்ப் பேசினான். Loc. 2. Discrepancy, unevenness, irregularity; |
| எடுத்தேறு | eṭuttēṟu n. <id.+ எறி-. Beating, as of a drum; எடுத்தெறிகை. எடுத்தே றேயகடிப்புடை யதிரும் (பதிற்றுப். 84). |
| எடுத்தோத்து | eṭuttōttu n. <id.+ ஓது-. 1. Exposition, detailed comment; எடுத்து ஓதுகை. எடுத்தோத்துரையின் (பெருங். மகத. 15, 11). 2. Expositive statement; |
| எடுப்பார்க்கைப்பிள்ளை | eṭuppār-kai-p-piḷḷai n. <id.+. Simpleton; one who is unable to form an opinion for himself and hence allows himself to be easily guided by others, as an infant in arms; யாவர்க்கும் வசப்படக்கூடியவன். |
| எடுப்பானவன் | eṭuppāṉavaṉ n. <எடுப்பு+. 1. Man of prepossessing appearance; தோற்றப்பொலிவுள்ளவன். Colloq. 2. One who lives above his rank or circumstances; 3. Haughty man; |
| எடுப்பு 1 | eṭuppu n. <எடு-. 1. Elevation; உயரம். வீடு எடுப்பாயிருக்கிறது. 2. Superiority; 3. Buried treasure; 4. Device, plan, scheme; 5. That which is taken in hand, undertaking; 6. Insolence, arrogance, pride, haughtiness, superciliousness; 7. High pretention, style of living above one's rank or circumstances; 8. Abusive language, censure; 9. (Mus.) Time when the song is begun as compared with the time when tāḷam begins, of four kinds, viz., அதீதவெடுப்பு, அனுகதவெடுப்பு, சமவெடுப்பு, விஷமவெடுப்பு; 10. Plot of cultivated land; 11. Adoption; |
| எடுப்பு 2 - தல் | eṭuppu- 5 v. tr. cf. எழுப்பு-. 1. To awake, rouse from sleep; துயிலெழுப்புதல். ஊர்துயி லெடுப்பி (சிலப். 4, 79). 2. To raise, produce, as harmonious sounds from an instrument; 3. To dispel, drive away, banish; |
| எடுப்புச்சாய்ப்பு | eṭuppu-c-cāyppu n. <எடுப்பு+. (W.) 1. Genteel and obliging behaviour consistent with one's dignity; ஒப்புரவான நடை. 2. Height and lowness; |
| எடுப்புத்தேர் | eṭuppu-t-tēr n. <id.+. Portable car for the conveyance of an idol on men's shoulders; சுமந்துசெல்லும் தேர். (W.) |
| எடுப்புப்பிள்ளை | eṭuppu-p-piḷḷai n. <id.+. Supposititious child; பிறாறியாமல் மாற்றி வைக்கபட்ட பிள்ளை. Loc. |
| எடுப்புஸ்வரம் | eṭuppu-svaram n. <id.+svara. Initial note of a melody-type; பண்ணின் ஆரம்பஸ்வரம். |
| எடுப்பெடு - த்தல் | eṭuppeṭu- v. intr. <id. +எடு-. 1. To contrive a way, devise a plan; உபாயத்தை மேற்கொள்ளுதல். 2. To lead an army and fight; 3. To attempt to do a great thing; 4. To put on airs; |
| எடுபட்டவள் | eṭu-paṭṭavaḷ n. <எடுபடு-. Abandoned woman; கற்பழத்து குடும்பத்தினின்று வெளிப்பட்டவள். (சங். அக.) |
| எடுபட்டவன் | eṭu-paṭṭavaṉ n. <id. One who has been expelled from society for violation of its rules; outcaste; ஒழுக்கக்கேட்டால் கூட்டத்திலிருந்து விலக்கப்பட்டவன். Loc. |
| எடுபடு - தல் | eṭu-paṭu- v. intr. <எடு-+. 1. To be take out, be abolished; நீக்கப்படுதல். 2. To be detached, displaced, dislodged; 3. To be stirred; 4. To be overcome in argument, refuted; 5. To be spent, sold out; 6. To be taken; 7. To be exalted or elevated; |
| எடுபாடு | eṭu-pāṭu n. <எடுபடு-. (W.) 1. Celebrity, eminence, notoriety; பிரசித்தம். 2. Abolition; 3. Gaiety in dress; ostentation, as in a woman; |