Word |
English & Tamil Meaning |
|---|---|
| எட்டு 2 | eṭṭu n. [T. enimidi, K. eṇṭu, M. eṭṭu, Tu. eṇma.] 1. The number eight; அ என்னும் எண். 2. Ceremony performed in honour of a deceased on the eighth day after his death; |
| எட்டு 3 | eṭṭu n. prob. எட்டை. Desire; ஆசை. (W.) |
| எட்டுக்கண்விட்டெறி - தல் | eṭṭu-k-kaṇviṭṭeṟi- v. intr. <எட்டு2+. To exercise authority everywhere as if one had eight eyes; to have very wide influence; எங்குந் தன் அதிகாரஞ் செல்லுதல். |
| எட்டுக்காற்பூச்சி | eṭṭu-k-kāṟ-pūcci n. <id.+. [M. eṭṭu-kālan.] Spider, so called because it has eight legs; சிலந்திப்பூச்சி. |
| எட்டுச்சார் | eṭṭu-c-cār n. <id.+. Two four-square houses connected together; இரண்டு கட்டாயுள்ள சதுரவீடு. (J.) |
| எட்டுச்சித்தி | eṭṭu-c-citti n. <id.+. The eight supernatural powers. See அஷ்டமாசித்தி. அட்டகுண மெட்டுச்சித்தி (சி. சி. 9, 6). |
| எடுச்செய் - தல் | eṭu-c-cey- v. intr. <id.+. To perform special ceremonies on the eighth day after a person's death, among certain castes; எட்டாநாட் சரமகிரியை செய்தல். Loc. |
| எட்டுணை | eṭṭuṇai n. <எள்+துணை. Size of a single grain of sesame; எள்ளளவு. |
| எட்டுத்திக்கு | eṭṭu-t-tikku n. <எட்டு2+. The eight directions, viz., the four cardinal points and the four between them; எண்திசை. |
| எட்டுத்திசை | eṭṭu-t-ticai n. <id.+. See எட்டுத்திக்கு. (திவ். பெரியாழ். 4, 2, 10.) . |
| எட்டுத்தொகை | eṭṭu-t-tokai n. <id.+. The eight anthologies of the Sangam period, viz., நற்றிணை, குறுந்தொகை, ஐங்குறுநூறு, பதிற்றுப்பத்து, பரிபாடல், கலித்தொகை, அகநானூறு, புறநானூறு; சங்ககாலத்துத் தொகுக்கப்பட்ட எட்டுநூல்கள். இத்திறத்த வெட்டுத்தொகை. (தனிப்பா.) |
| எட்டுமூர்த்தி | eṭṭu-mūrtti n. <id.+. šiva, who is manifest in eight forms, viz., the five elements, sun, moon and sacrificer; சிவன். (தேவா. 1202, 8.) |
| எட்டுவரிவிரியன் | eṭṭu-vari-viriyaṉ n. <id.+. Kind of viper having eight stripes over the body; விரியன்பாம்பு. வகை. (W.) |
| எட்பாகு | eṭ-pāku n. <என்+. A sweet paste made of sesame seeds; எள்ளுப்பாகு. |
| எட்பிரமாணம் | eṭ-piramāṇam n. <id.+. See எட்டூணை. . |
| எடாதவெடுப்பு | eṭāta-v-eṭuppu n. <எடு-+ஆ neg.+. 1. Arduous enterprise hitherto unattempted; அரியசெயல். அவன் எடாதவெடுப்பெடுத்து வெற்றிபெற்றான். 2. An enterprise beyond one's powers; 3. Unworthy conduct; |
| எடார் | eṭār n. <T. edāri. Plain; open field; மைதானம். |
| எடார்வெளி | eṭār-veḷi n. <id.+. See எடார். மரங்கள் வெட்டப்பட்டமையால் அவ்விடம் எங்கும் எடார்வெளியாய்விட்டது. |
| எடு - த்தல் | eṭu- 11 v. [T. K. eṭṭu. M. edu.] tr. 1. To take up, raise; உயர்த்துதல். பாண்டிலெடுத்த பஃறாமரை (திருக்கோ. 249). 2. To bear, carry, hold; 3. To hold up; 4. To weigh in a balance; 5. To undertake, take in hand; 6. To recruit; 7. To utter in a high pitch of voice; 8. To sing in a loud voice; 9. To sound the soft consonants g, j, d, d, b, of Sanskrit; 10. To speak highly of; 11. To adduce, as an argument; 12. To bring in, introduce, as one's name; 13. To select, choose; 14. To buy, as in a bazaar; to purchase, as in an auction; 15. To produce, cause; 16. To build, raise up, as a wall; 17. To remove, take off; 18. To take into the mouth, as fish the bait; 19. To bring up; 20. To vomit; 21. To take to one's self; 1. To be inflated, as a monkey's cheeks; 2. To be high, as the forehead; to be prominent, as the nose or ear; 3. To be associated with; 4. To invade; |