Word |
English & Tamil Meaning |
|---|---|
| எங்கும் | eṅkum adv. <id. [M. eṅṅum.] Everywhere, in all directions; எவ்விடத்தும். எங்கும்போய்க் கரைகாணாது (திவ். பெருமாள். 5, 5). |
| எங்கே | eṅkē adv. <id. See எங்கு. எங்கே காண்கே னீன்றுழா யம்மான்றன்னை (திவ். திருவாய். 8, 5, 11). |
| எங்கை | eṅkai n. <என்+கை term. My younger sister; என்தங்கை. (திருக்கோ. 373, உரை.) |
| எங்கைச்சி | eṅkaicci n. See எங்கை. . |
| எங்ஙன் | e-ṅ-ṅaṉ adv. <எ3+ஙனம். See எங்ஙனம். இவைகளும்மை யணையா தகல்வ தெங்ஙன் (சிவதரு. சுவர்க்கநர. 94). |
| எங்ஙனம் | e-ṅ-ṅaṉ-am adv. <id.+. 1. How, in what manner; எவ்வாறு. எங்ஙன மறந்து வாழ்கேன் (திவ். திருமாலை, 23). 2. Where, to what place; |
| எங்ஙனே | e-ṅ-ṅaṉ-ē adv. <id.+. [M. eṅṅanē.] See எங்ஙனம். எங்ஙனே நீர்முனிவது (திருவாய்மொழிநூ. 45). |
| எச்சக்கலை | ecca-k-kalai n. Vul. for எச்சிற்கல்லை. . |
| எச்சம் 1 | eccam n. <எஞ்சு-. [M. eccam.] 1. Remainder, remnant, residue; மிச்சம். வினைபகை யென்றிரண்டி னெச்சம் (குறள், 674). 2. Posterity, offspring; 3. Son; 4. Orts, remains of food, spittle, whatever has come in contact with the mouth, as defiling; 5. Dung of birds, lizards, etc.; 6. An aromatic substance; 7. Deficiency, defect, lack; 8. Deformity at birth of whcih eight types are mentioned, viz., 9. See எச்சவனுமானம். 10. (Gram.) Ellipsis; 11. The noun or verb that completes the sense of case-endings, participles and finite verbs; 12. Relative or verbal participle; |
| எச்சம் 2 | eccam n. <yaja. See எக்கியம். எச்சத் திமையோரை நிரவிட்டு (தேவா. 571, 4). |
| எச்சமிடு - தல் | eccam-iṭu- v. intr. <எச்சம்1+. To drop excrement, as birds; பறவைகள் மலங்கழித்தல். |
| எச்சரி - த்தல் | eccari- 11 v. tr. [T. ettsarintsu, K. eccaṟisu, Tu. eccari.] To caution, warn, forewarn; முன்னறிவித்துச் சாக்கிரதைப்படுத்துதல். |
| எச்சரிக்கை | eccarikkai n. <எச்சரி-. [T. ettscarika, K. eccaṟike, Tu. eccarike.] 1. Caution, circumspection, vigilance; சாக்கிரதை. அவன் எச்சரிக்கை யுள்ளவன். 2. Notice, warning; 3. Exclamatory word enjoining care, silence, uttered in advance on the approach of a king, or any exalted personage; attention, called for in an assembly or court; 4. Hymn sung before an idol, each of the verses of which ends in this word; |
| எச்சரிப்பு | eccarippu n. <id. Caution, warning; முன்னறிவிப்பு. |
| எச்சவனுமானம் | ecca-v-aṉumāṉam n. <எச்சம்1+. Inference of a past cause from a present effect, as ascertaining previous rain from a present freshet; காரியத்தைக்கொண்டு காரணத்தையறியும் அனுமானம். |
| எச்சவாய் | ecca-vāy n. <id.+. [M. ecca-vāy.] Anus; குதம். (W.) |
| எச்சவும்மை | ecca-v-ummai n. <id.+. See உம், 1 (e) (சீவக. 1753, உரை.) . |
| எச்சன் | eccaṉ n. <yaja. 1. One who performs a sacrifice; யாகஞ்செய்வோன். தக்கனையு முனிந்தெச்சன் றலைகொண்டான்கண் (தேவா. 596, 9). 2. The deity supposed to be present at a sacrifice and to accept the offerings given; |
| எச்சில் | eccil n. <எஞ்சு-. [T. eṅgili, K. ejal, M. eccil.] 1. Sailva, spittle; உமிழ்நீர். 2. Anything defiled by contact with the mouth; 3. Anything defiled; 4. Orts, refuse of food, leavings; 5. Excretions from the body, as faeces, urine, semen; 6. Leavings of sacrificial oblation made of pounded rice and offered in potsherds. See புரோடாசம். |