Word |
English & Tamil Meaning |
|---|---|
| ஊன்றிப்பெய் - தல் | ūṉṟi-p-pey- v. intr. <id.+. To pour incessantly, as rain; விடாமல் ஓங்கிப்பெய்தல். மழை யூன்றிப்பெய்கின்றது. |
| ஊன்று 1 - தல் | ūṉṟu- 5 v. [T. ūnu, M. ūṉṉu.] intr. 1. To be fixed, settled, gain a firm footing, become established, strike; நிலை பெறுதல். கற்பினிற் றிரித லின்றி யூன்றுக (சீவக. 604). 2. To stop in a place; 1. To fix, place firmly, as a pole in fixing a boat; 2. To plant, set firmly in the ground, as a post; 3. To establish, as fame, position; 4. To lean upon, recline or depend on, as a staff, a person; 6. To determine, decide; 7. To press down, bear down with pressure; 8. To push, propel; 9. To hurt, to cause smarting, irritation; 10. To drive in, as a spear; |
| ஊன்று 2 | ūṉṟu n. <ஊன்று-. [M. ūṉṉu.] Prop, support; சார்பு. தனியோங்கார மூன்றற...மேலுற்று நின்றது (ஞானவா. உத்தாலகன். 41). |
| ஊன்றுகட்டு | ūṉṟu-kaṭṭu n. <id.+. Bundle of firewood placed on end, when offered for sale; ஊன்றும்படிகட்டிய விறகுகட்டு. விறகுவெட்டி யூன்றுகட்டாகக் கட்டி (திருவாலவா. 54, 24). |
| ஊன்றுகால் | ūṉṟu-kāl n. <id.+. [M. ūṉṉu-kāl.] 1. Upright post; நடுகால். 2. Stay, prop; |
| ஊன்றுகோல் | ūṉṟu-kōl n. <id.+. [M. ūṉṉu-kōl.] Staff, walking stick; support, whether for body or mind; பற்றுக்கோடு. ஊன்று கோலெனக் காவதொன் றருளாய் (தேவா. 1110, 4). |
| ஊனக்கண் 1 | ūṉa-k-kaṇ n. <ஊன்+. Physical eye, opp. to ஞானக்கண்; கட்பொறி. ஊனக்க ணிரண்டு மூடி (ஞானவா. சுக்கிர. 37). |
| ஊனக்கண் 2 | ūṉa-k-kaṇ n. <ūna+. Soul's intelligence, as being defective; பசுஞானம். ஊனக்கண் பாசமுணராப்பதியை (சி. போ. 9,1). |
| ஊனகாரகன் | ūṉa-kārakaṉ n. <id.+. One who causes vile actions to be done by others; இழிதொழில் செய்விப்போன். ஊனமாயினகள் செய்யு மூனகாரகர்களேலும் (திவ். திருமாலை, 41). |
| ஊனம் 1 | ūṉam n. <ūna. 1. Defect; deficiency, as of a member; flaw; குறைவு. அந்நாளுறு சிலைதா னூனம்முளது (கம்பரா. பரசுரா. 25). 2. Fault; 3. Calumny, slander; 4. Evil, injury; 5. Destruction; 6. Corpse, carcass; |
| ஊனம் 2 | ūṉam n. <ஊன். See ஊனமர்குறடு. ஊனத்தழித்த வானிணக் கொழுங்குறை (பதிற்றுப். 21). |
| ஊனமர்குறடு | ūṉ-amar-kuṟaṭu n. <id.+. Block of wood on which butchers mince meat; இறைச்சி கொத்தும் பட்டடைமரம். (சீவக. 2281). |
| ஊனமாசிகம் | ūṉa-mācikam n. <ūna+māsika. šrāddha offering to a deceased ancestor performed on the 27th and 45th days, and in the 6th month as well as at the end of the year after death; சிராத்த வகை. |
| ஊனவன் | ūṉavaṉ n. <ஊன்+. Man, he who is in the flesh; மனிதன். ஊனவருயிரினோடும் (தேவ. 1050,5). |
| ஊனன் | ūṉaṉ n. <ūna. One who is defective in some member, one who has a physical imperfection; உடற்குறைபாடுள்ளவன். |
| ஊனான் | ūṉāṉ n. 1. Elliptic leaved Silver-weed. See உன்னாயங்கொடி. . 2. Many-flowered Bindweed. See பெருமுசுட்டை. (தைலவ. தைல. 102). |
| ஊனாயம் | ūṉāyam n. cf. நூனாயம். Trick; தந்திரம். (W.) |
| ஊனி 1 | ūṉi n. <ஊன். One who has corporeal existence; மாமிசதேகத்திலுள்ளவன். விரவலாகா வூனிகளா யுள்ளார் (தேவா. 982, 10). |
| ஊனி 2 | ūṉi n. Species of Withania. See அமுக்கிரா. (தைலவ. தைல. 94.) . |
| ஊனுருக்கி | ūṉ-urukki n. <ஊன்+. Tuberculosis; consumption, as a wasting disease; ஷயரோகம். |
| ஊனொட்டி | ūṉoṭṭi n. <id.+. Flesh of Varamus bengalensis; உடும்பிறைச்சி. (சங். அக.) |
| ஊஷரத்திராவணம் | ūṣara-t-tirāvaṇam n. <ūṣara-drāvaṇa. Saltpetre, nitrate of potash; வெடியுப்பு. (W.) |
| ஊஷரம் | ūṣaram n. <ūṣara. Soil which is a mixture of clay and sand and is largely impregnated with alkaline matter; உவர்நிலம். |